Pozwem z dnia 22 grudnia 2023 r. (data nadania k. 61v), zmodyfikowanym w dniu 12 kwietnia 2024 r . (data nadania, k. 108v) oraz 25 listopada 2024 r. (data nadania k. 126), skierowanym przeciwko Sądowi Rejonowemu w Piasecznie powód L. R. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 23 895,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot i dat wskazanych szczegółowo w pozwie i następnie w jego modyfikacji z 12 kwietnia 2024 r. tytułem wyrównania wynagrodzenia za 2021 rok i 2022 rok, w tym dodatkowego wynagrodzenia rocznego tzw. „trzynastki” za wskazane lata, gratyfikacji jubileuszowej oraz skapitalizowanych odsetek (pozew k. 4-16, pismo procesowe k. 96-102, 121-122).
Udział w sprawie po stronie powoda zgłosił profesjonalny pełnomocnik w osobie adwokata (pełnomocnictwo, k. 137).
W odpowiedzi na pozew Sąd Rejonowy w Piasecznie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty według norm przepisanych (odpowiedź na pozew, k. 75-83v).
Do czasu zamknięcia rozprawy strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
L. R. jest sędzią Sądu Rejonowemu w Piasecznie od 30 marca 2011 r. Od 8 sierpnia 2022 r. wyżej wymieniony delegowany jest do Sądy Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim, w którym pełni funkcję wiceprezesa, a od 12 sierpnia 2022 r. także funkcję przewodniczącego wydziału.
(bezsporne, nadto dowód: postanowienie – k. 17, akt powołania – k. 18, powierzenie funkcji – k. 19- 20, podział czynności – k. 21-22, 24-25, wyciąg protokołu – k. 23 )
W okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2022 r. L. R. miał prawo do wynagrodzenia zasadniczego sędziego sądu rejonowego w stawce drugiej według mnożnika 2,17, przy czym od kwietnia 2021 r. – w stawce 3 według mnożnika 2,18. Nadto, wyżej wymienionemu przysługiwał dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 16% wynagrodzenia zasadniczego, a od końca września 2021 r. w wysokość 17% wynagrodzenia zasadniczego, zaś od końca września 2022 r. w wysokości 18% wynagrodzenia zasadniczego. Ponadto, od sierpnia 2022 r. 25 kwietnia 2021 r. wyżej wymieniony nabył prawo do nagrody jubileuszowej. L. R. przysługiwał dodatek funkcyjny w związku z pełnieniem funkcji zastępcy Prezesa sądu oraz Przewodniczącego Wydziału.
(bezsporne)
Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2019 r. wyniosło 4 839,24 zł.
( komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2019 r. (M.P. z 2019 r. poz. 742)
Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2020 r. wyniosło 5 024,48 zł.
(komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2020 r. (M.P. z 2020 r. poz. 711)
Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2021 r. wyniosło 5 504,52 zł.
(komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2021 r. (M.P. z 2021 r. poz. 730).
Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2022 r. wyniosło 6 156,25 zł.
(komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2022 r.)
W Sądzie Rejonowym w Piasecznie obowiązuje Regulamin pracy, zgodnie z którym wynagrodzenie wypłacane jest nie później niż 29 dnia danego miesiąca, za który powstaje prawo do wypłaty, a jeżeli jest to dzień wolny od pracy wpłata odbywa się w dniu poprzednim. (bezsporne, nadto dowód: regulamin pracy – k. 53-54)
W 2021 r. Sąd Rejonowy w Piasecznie ustalał, a następnie wypłacał L. R. wynagrodzenie liczone od kwoty bazowej w wysokości 4839,24 zł brutto, opierając się o art. 12 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021, w roku 2022 od kwoty bazowej w wysokości 5050,48 zł brutto na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 2021 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022. W analogiczny sposób pracodawca obliczył i wypłacił L. R. dodatkowe wynagrodzenia roczne za 2021 i 2022 rok oraz nagrodę jubileuszową po 20 latach pracy wypłaconą w kwietniu 2021 r.
(bezsporne, nadto dowód: kartoteka płacowa – k. 26-51, 103, potwierdzenia przelewów – k. 123-124)
11 grudnia 2023 r. pracodawca wypłacił L. R. wyrównanie wynagrodzenia za pracę za miesiące styczeń-listopad 2023 r. w łącznej kwocie 25 612,07 zł.
(bezsporne)
L. R. wezwał pracodawcę do uregulowania różnic w wynagrodzeniu, jednak z uwagi na brak środków finansowych pracodawca przy uwzględnieniu stanowiska Ministerstwa Sprawiedliwości wskazał, że nie ma postaw do uwzględnienia powyższego.
(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 55-58, odpowiedź pracodawcy – k. 59)
Miesięczne wynagrodzenie L. R. brutto, obliczone według zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wynosiło 23 071,02 zł.
(dowód: zaświadczenie - k. 88)
C. faktyczny ustalony w niniejszej sprawie był całkowicie bezsporny i Sąd ustalił go na podstawie dokumentów złożonych do akt niniejszej sprawy.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Pozwany kwestionował pod względem rachunkowym wyliczenia dochodzonych przez powoda roszczeń jedynie w zakresie wysokości różnicy kwoty brutto w zakresie dodatkowego wynagrodzenia rocznego za rok 2021, jednakże w replice na odpowiedź na pozew powód zmodyfikował powództwo, m.in. poprzez zastąpienie kwoty roszczenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2021 rok wskazanej pierwotnie w pozwie, kwotą wyliczoną przez stronę pozwaną, tym samym spór odnosił się ostatecznie co do prawa.