Kodex AI

VII P 380/24

Wygrał powód
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie — VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SR13 sierpnia 2024·
WynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sędzia Sądu Rejonowego w Piasecznie (zatrudniona od 2009 r.) pozwała swój sąd o zasądzenie 22 538,94 zł tytułem wyrównania wynagrodzenia za lata 2021–2022 oraz 1 139,24 zł skapitalizowanych odsetek za nieterminową wypłatę wynagrodzenia za 2023 r. Spór miał charakter wyłącznie prawny, a pozwany nie kwestionował rachunkowych wyliczeń powódki. Sąd uwzględnił powództwo w całości. Podstawą rozstrzygnięcia była ocena zgodności z Konstytucją tzw. ustaw okołobudżetowych na lata 2021–2023, które zamrażały podstawę ustalania wynagrodzeń zasadniczych sędziów, opierając je o kwoty bazowe z lat wcześniejszych. Sąd zastosował tzw. rozproszoną kontrolę konstytucyjną, opierając się na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 listopada 2023 r. (K 1/23), w którym stwierdzono niezgodność art. 8 i art. 9 ustawy okołobudżetowej na 2023 r. z art. 178 ust. 2 Konstytucji. Sąd uznał, że uznaniowość ustawodawcy dotyczyła także ustaw na 2021 i 2022 r., które nie miały charakteru ogólnego – wynagrodzenia innych grup sfery budżetowej istotnie wzrosły, co naruszyło warunki brzegowe z wyroku K 1/12. Odwołano się również do prawa UE (art. 19 TUE, wyrok TSUE C-64/16), zgodnie z którym poziom wynagrodzenia stanowi nieodłączną gwarancję niezawisłości sędziowskiej, a ograniczenia są dopuszczalne tylko gdy mają charakter powszechny. Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 300 k.p. oraz art. 85 § 1 k.p., uznając, że formalne obowiązywanie niekonstytucyjnej normy nie zwalnia pracodawcy z obowiązku terminowej zapłaty wynagrodzenia w prawidłowej wysokości. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności (art. 477² § 1 k.p.c.).

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Ocena zgodności z art. 178 ust. 2 Konstytucji tzw. ustaw okołobudżetowych zamrażających podstawę wynagrodzeń zasadniczych sędziów w latach 2021–2022
  • ·Dopuszczalność rozproszonej kontroli konstytucyjnej przez sądy powszechne w sytuacjach oczywistej niezgodności przepisu z Konstytucją (nawiązanie do wyroku TK K 1/23)
  • ·Zgodność ograniczeń wynagrodzeń sędziowskich z prawem UE i zasadą niezawisłości sędziowskiej (art. 19 TUE, wyrok TSUE C-64/16) – wymóg ogólnego charakteru ograniczeń
  • ·Obowiązek pracodawcy wypłaty wynagrodzenia w prawidłowej wysokości mimo obowiązywania niekonstytucyjnej normy oraz należność odsetek ustawowych za opóźnienie
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Pozwem z dnia 27 stycznia 2024 r. skierowanym przeciwko Sądowi Rejonowemu w Piasecznie powódka N. X. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego : 1) kwoty 22 538,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem wynagrodzenia za rok 2021 i 2022 ; 2) kwoty 1139,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem skapitalizowanych odsetek od nieterminowo wypłaconego wynagrodzenia za rok 2023 ( pozew k. 4 i n ).

Nakazem zapłaty z dnia 8 lutego 2024 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd uwzględnił żądanie pozwu ( nakaz zapłaty k. 59 – 60).

Sprzeciwem z dnia 8 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w Piasecznie zaskarżył w/w nakaz zapłaty w całości wnosząc o oddalenie powództwa ( sprzeciw od nakazu zapłaty k. 73 i n ).

Sąd ustalił, co następuje:

N. X. jest sędzią Sądu Rejonowemu w Piasecznie od 2009 r. (bezsporne).

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2019 r. wyniosło 4 839,24 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2019 r. (M.P. z 2019 r. poz. 742)

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2020 r. wyniosło 5 024,48 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2020 r. (M.P. z 2020 r. poz. 711)

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2021 r. wyniosło 5 504,52 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2021 r. (M.P. z 2021 r. poz. 730).

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2022 r. wyniosło 6156,25 zł. (komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2022 r.).

W roku 2021 r. pozwany ustalał, a następnie wypłacał powódce wynagrodzenie liczone od kwoty bazowej w wysokości 4839,24 zł brutto opierając się o art. 12 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021, w roku 2022 od kwoty bazowej w wysokości 5050,48 zł brutto na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 2021 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022, zaś w roku 2023 na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z 1 grudnia 2022 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023. W analogiczny sposób pozwany obliczył i wypłacił powódce dodatkowe wynagrodzenia roczne za 2021 i 2022 rok (bezsporne).

W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2023 r. ( K 1/23) pozwany zapłacił powódce wyrównanie wynagrodzenia należnego za okres od stycznia 2023 do listopada 2023 r. uwzględniając jako kwotę bazową 6156,25 zł. ( bezsporne)

M. faktyczny ustalony w niniejszej sprawie był całkowicie bezsporny i Sąd ustalił go na podstawie dokumentów złożonych do akt niniejszej sprawy.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Spór w niniejszej sprawie miał charakter prawny.

Pozwany nie kwestionował pod względem rachunkowy wyliczeń dochodzonych roszczeń przez powódkę ( sprzeciw k.73 v).

Dane osobowe: zanonimizowaneDodano: 1 września 2026