VII P 226/24

Wygrał powód
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie — VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SR11 marca 2025·
Wynagrodzenie
Podsumowanie AI

Powódka, sędzia Sądu Rejonowego w Piasecznie, dochodziła wyrównania wynagrodzenia zasadniczego za 2021 i 2022 r. oraz dodatkowego wynagrodzenia rocznego („trzynastki”) od swojego pracodawcy. Sąd uznał powództwo za zasadne w całości. Podstawą było uznanie, że przepisy ustaw okołobudżetowych na lata 2021–2022, które zamrażały lub kwotowo określały podstawę wynagrodzeń sędziowskich, naruszały art. 178 ust. 2 Konstytucji. Sąd zastosował tzw. rozproszoną kontrolę konstytucyjną, powołując się na wyrok TK z 8 listopada 2023 r. (K 1/23) dotyczący analogicznych regulacji z 2023 r. oraz wcześniejsze orzecznictwo SN i NSA. Wskazano, że zamrożenie płac sędziów w 2021 r. przy inflacji 5,1% i podwyżkach innych grup sfery budżetowej naruszyło zasadę sukcesywnego wzrostu wynagrodzeń, zakaz obniżania ich realnej wartości oraz „warunki brzegowe” z wyroku K 1/12. Sąd podkreślił także, że ograniczenia nie miały charakteru ogólnego w rozumieniu orzecznictwa TSUE (C-64/16), bo nie objęły wszystkich organów władzy publicznej. Zasądzono kwotę 23 231,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od terminów płatności wynagrodzenia oraz od 1 kwietnia 2022 r. i 1 kwietnia 2023 r. dla „trzynastek”. Sąd odrzucił zarzut, że powódka powinna pozwać Skarb Państwa, ponieważ dochodziła wynagrodzenia od pracodawcy. Zasądzono także koszty zastępstwa procesowego 2 700 zł oraz nadano wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Dopuszczalność rozproszonej kontroli konstytucyjnej przez sąd pracy, gdy TK orzekł już o analogicznej normie
  • ·Zgodność ustaw okołobudżetowych zamrażających wynagrodzenia sędziów w latach 2021–2022 z art. 178 ust. 2 Konstytucji
  • ·Czy ograniczenia wynagrodzeń sędziów miały charakter ogólny wymagany przez prawo UE i orzecznictwo TSUE
  • ·Zasądzenie odsetek za opóźnienie mimo formalnego obowiązywania niekonstytucyjnych przepisów
  • ·Właściwa strona pozwana: pracodawca czy Skarb Państwa
  • ·Skutki naruszenia zasady sukcesywnego wzrostu wynagrodzeń sędziowskich i zakazu obniżania ich wartości realnej
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Pozwem z dnia 31 stycznia 2024 r. (data nadania k. 44), sprecyzowanym w piśmie procesowym z 12 marca 2024 r . (data nadania, k. 52) i z 18 lipca 2024 r. (data nadania, k. 66), skierowanym przeciwko Sądowi Rejonowemu w Piasecznie powódka W. J. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego: 1) kwoty 23 231,08 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot i dat wskazanych szczegółowo w pozwie i następnie w piśmie procesowym z 18 lipca 2024 r. tytułem wyrównania wynagrodzenia za 2021 rok i 2022 rok, w tym dodatkowego wynagrodzenia rocznego tzw. „trzynastki” za wskazane lata (pozew k. 4-14, pismo procesowe k. 64-65).

Udział w sprawie po stronie powódki zgłosił profesjonalny pełnomocnik w osobie adwokata (pełnomocnictwo, k. 68).

W odpowiedzi na pozew Sąd Rejonowy w Piasecznie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty według norm przepisanych (odpowiedź na pozew, k. 84-92).

Do czasu zamknięcia rozprawy strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W. J. jest sędzią Sądu Rejonowemu w Piasecznie od 5 maja 2009 r. (bezsporne)

W okresie od 1 stycznia 2021 r. do 31 maja 2022 r. W. J. była uprawniona do wynagrodzenia zasadniczego sędziego w trzeciej stawce awansowej przy zastosowaniu mnożnika 2,28, a od 1 czerwca 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. – w czwartej stawce awansowej przy zastosowaniu mnożnika 2,36. Nadto. W. J. przez wyżej wskazany okres przysługiwał dodatek stażowy za długoletnią pracę.

(dowód: informacja płacowa – k. 192, 211, 212 cz. B akt osobowych)

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2019 r. wyniosło 4 839,24 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2019 r. (M.P. z 2019 r. poz. 742)

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2020 r. wyniosło 5 024,48 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2020 r. (M.P. z 2020 r. poz. 711)

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2021 r. wyniosło 5 504,52 zł.

(dowód: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 sierpnia 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2021 r. (M.P. z 2021 r. poz. 730).

Przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2022 r. wyniosło (...),25 zł.

(komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 sierpnia 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2022 r.).

W Sądzie Rejonowym w Piasecznie obowiązuje Regulamin pracy, zgodnie z którym wynagrodzenie wypłacane jest nie później niż 29 dnia danego miesiąca, za który powstaje prawo do wypłaty, a jeżeli jest to dzień wolny od pracy wpłata odbywa się w dniu poprzednim. (bezsporne)

W 2021 r. Sąd Rejonowy w Piasecznie ustalał, a następnie wypłacał W. J. wynagrodzenie liczone od kwoty bazowej w wysokości 4839,24 zł brutto, opierając się o art. 12 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021, w roku 2022 od kwoty bazowej w wysokości 5050,48 zł brutto na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 2021 roku o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2022. W analogiczny sposób pracodawca obliczył i wypłacił W. J. dodatkowe wynagrodzenia roczne za 2021 i 2022 rok.

(bezsporne)

Miesięczne wynagrodzenie W. J. brutto, obliczone według zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wynosiło 19 840,31 zł.

(dowód: zaświadczenie - k. 83A)

G. faktyczny ustalony w niniejszej sprawie był całkowicie bezsporny i Sąd ustalił go na podstawie dokumentów złożonych do akt niniejszej sprawy.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Spór w niniejszej sprawie miał charakter prawny.

Pozwany nie kwestionował pod względem rachunkowym wyliczeń dochodzonych roszczeń przez powódkę.