VII P 659/24

Wygrał powód
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie — VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SR9 lipca 2024·
Wynagrodzenie
Podsumowanie AI

Sędzia Sądu Rejonowego w Piasecznie (W. X.) pozwła swojego pracodawcę – Sąd Rejonowy w Piasecznie – o zasądzenie 19.864,22 zł tytułem wyrównania wynagrodzenia za lata 2021–2022 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Powódka wskazała, że jej wynagrodzenie było ustalane na podstawie epizodycznych ustaw okołobudżetowych (tzw. ustaw okołobudżetowych na lata 2021, 2022 i 2023), które odejść miały od ustrojowego modelu wynagradzania sędziów z art. 91–91a w zw. z art. 100 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, opartego na przeciętnym wynagrodzeniu w II kwartale roku poprzedniego. Sąd Rejonowy uznał powództwo za zasadne. Wskazał, że powiązanie wynagrodzeń sędziów z przeciętnym wynagrodzeniem chroni je przed spadkiem siły nabywczej i zapewnia wzrost w dobrej koniunkcji, a mechanizm ma uniezależnić kształtowanie płac od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Trzykrotne „zamrożenie” wynagrodzeń w ustawach okołobudżetowych jest – zdaniem Sądu – sprzeczne z art. 178 ust. 2 Konstytucji (wynagrodzenie odpowiadające godności urzędu) oraz z art. 2 Konstytucji (zasada demokratycznego państwa prawnego i niedziałania arbitralnego). Sąd podkreślił, że sędzia może odmówić stosowania przepisu ustawy niezgodnego z Konstytucją na użytek rozpoznawanej sprawy, powołując się na orzecznictwo SN i TK (m.in. wyrok TK z 4 października 2000 r., P 8/00 oraz wyrok TK z 2012 r., K 1/12). Sąd uznał za niewystarczające argumenty pozwanego, że pracodawca nie ponosi odpowiedzialności za działania ustawodawcy i nie miał możliwości indywidualnego kształtowania wynagrodzenia. W rezultacie Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki wyrównanie wynagrodzenia w kwocie 19.864,22 zł wraz z odsetkami ustawowymi od wskazanych dat wymagalności poszczególnych kwot, a także zwrot kosztów procesu (2.700 zł) i odsetki od kosztów za czas od uprawomocnienia się orzeczenia. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności w części nieprzekraczającej jednomiesięcznego wynagrodzenia (art. 477² § 1 k.p.c.). Powództwo zostało uwzględnione w całości.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Ocena zgodności przepisów ustaw okołobudżetowych kształtujących wynagrodzenia sędziów w latach 2021–2022 z art. 178 ust. 2 i art. 2 Konstytucji RP
  • ·Uprawnienie sądu do odmowy zastosowania przepisu ustawy niezgodnego z Konstytucją na użytek jednostkowej sprawy
  • ·Zakres ochrony wynagrodzenia sędziego jako wynagrodzenia odpowiadającego godności urzędu i jego uniezależnienie od władzy wykonawczej
  • ·Dopuszczalność dochodzenia wyrównania wynagrodzenia od pracodawcy (jednostki budżetowej) a odpowiedzialność Skarbu Państwa za działania prawodawcy
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Pozwem z dnia 19 stycznia 2024 roku (data prezentaty Sądu) powódka W. X. wniosła o zasądzenie od pozwanego Sądu Rejonowego w Piasecznie, kwoty 19.864,22 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od następujących kwot:

- 458,25 złotych od dnia 30 stycznia 2021 roku do dnia zapłaty;

- 458,85 złotych od dnia 1 marca 2021 roku do dnia zapłaty;

- 423,50 złotych od dnia 30 marca 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty;

- 399,64 złotych od dnia 30 maja 2021 roku do dnia zapłaty;

- 416,64 złotych od dnia 30 czerwca 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 lipca 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 września 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 października 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 listopada 2021 roku do dnia zapłaty;

- 462,27 złotych od dnia 30 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty;

- 408,39 zł od dnia 1 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.059,95 złotych od dnia 30 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.065,61 złotych od dnia 1 marca 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 marca 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.051,48 złotych od dnia 30 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty;

- 914,33 złotych od dnia 30 maja 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.081,96 złotych od dnia 30 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.106,04 złotych od dnia 30 lipca 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 sierpnia 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 września 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 października 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 listopada 2022 roku do dnia zapłaty;

- 1.142,91 złotych od dnia 30 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty;

- 926,28 złotych od dnia 1 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty,

tytułem brakującej części wynagrodzenia za 2021 i 2022 rok ( vide pozew, k. 4 – 15).

Nakazem zapłaty z dnia 1 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie uwzględnił roszczenie powódki w całości ( vide nakaz zapłaty, k. 56 – 58).

W sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 27 lutego 2024 roku (data nadania pisma w placówce pocztowej, k. 88), Sąd Rejonowy w Piasecznie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego V. K. ( vide pełnomocnictwo, k. 87), wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwany wskazał, że nie może ponosić odpowiedzialności za działania organów prawodawczych, które uchwaliły ustawy określające wysokość wynagrodzenia sędziów w 2021 i 2021 roku. Ponadto pozwany jako pracodawca będący wyodrębnioną jednostką sektora finansów publicznych dysponował w 2021 i 2022 roku odgórnie ustaloną kwotą przeznaczoną na wynagrodzenia zatrudnianych pracowników, w tym sędziów. Tym samym pozwany pozbawiony był jakiejkolwiek możliwości indywidualnego kształtowania wysokości wynagrodzenia powódki. Tym samym powódka powinna wnieść powództwo cywilne o charakterze odszkodowawczym przeciwko Skarbowi Państwa na podstawie art. 417 1 § 1 K.c., nie zaś wobec pracodawcy ( vide sprzeciw od nakazu zapłaty, k. 78 – 86v).

W dniu 4 marca 2024 roku powódka ustanowiła swoim pełnomocnikiem r. pr. G. C., która wniosła o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych ( vide odpowiedź na sprzeciw, k. 93 – 103, pełnomocnictwo, k. 104).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: