VIII P 807/24

Powódka, sędzia sądu rejonowego, wniosła pozew o zasądzenie od pracodawcy wyrównania wynagrodzenia zasadniczego za lata 2021-2022 oraz dodatkowego wynagrodzenia rocznego za te lata wraz z odsetkami. Twierdziła, że jej wynagrodzenie zostało zaniżone w wyniku zastosowania ustaw okołobudżetowych, które zamroziły podstawę wymiaru wynagrodzeń sędziowskich, zamiast wynagrodzenia obliczonego na podstawie art. 91 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Sąd Rejonowy uznał powództwo co do zasady. W uzasadnieniu wskazał, że art. 178 ust. 2 Konstytucji gwarantuje sędziom wynagrodzenie odpowiadające godności urzędu i zakresowi obowiązków, a mechanizm jego ustalania powinien działać automatycznie, bez uznaniowości. Odstąpienie od tych zasad w latach 2021-2022 nie było uzasadnione sytuacją finansową państwa, gdyż relacja długu publicznego do PKB była znacznie niższa niż w 2012 r., kiedy to Trybunał Konstytucyjny dopuścił zamrożenie wynagrodzeń. Ponadto w tym okresie inne grupy zawodowe otrzymały podwyżki. Sąd ocenił, że przepisy ustaw okołobudżetowych naruszały konstytucyjne gwarancje niezawisłości sędziowskiej. W konsekwencji powódce należy się wyrównanie wynagrodzenia, choć pracodawca podnosił, że powódka nie uwzględniła nieobecności chorobowych, co mogło mieć wpływ na wysokość zasądzonej kwoty.