I PZ 55/02

uzasadnieniem (art. 387 § 3 k.p.c.) została podjęta w terminie, czy też jako podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 167 k.p.c.). Czynność procesowa polega- jąca na złożeniu wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem powinna być dokonana w formie pisma procesowego (art. 125 § 1 k.p.c.), a jedynie w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 466 k.p.c.) oraz w postępowa- niu uproszczonym (art. 5058 § 1 k.p.c.) może być dokonana ustnie do protokołu. Po- 4 wódka wybrała pisemną formę dokonania tej czynności. Pismo procesowe obejmu- jące czynność procesową strony składa się w sądzie, w którym czynność ta powinna być dokonana. Pismo zawierające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie tygodniowym od ogłoszenia lub doręczenia stronie sentencji wyroku. Termin ten jest zachowany, gdy pismo zostało przed jego upływem wniesione do tego sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, lub nadane pod jego adresem w polskim urzędzie pocztowym. Jeżeli więc strona wniosła pismo wprost do sądu, termin jest zachowany nie tylko wtedy, gdy pismo trafiło przed jego upływem na biuro podawcze sądu albo do tego wydziału (jako wewnętrznej jed- nostki organizacyjnej) sądu, który powinien podjąć dalsze czynności sądowe, w szczególności przesłać stronie odpis orzeczenia z uzasadnieniem, ale także wtedy, gdy pismo trafiło do którejkolwiek z wewnętrznych jednostek organizacyjnych sądu, inaczej mówiąc - do któregokolwiek wydziału. Pismo powinno być bowiem wniesione do właściwego sądu, a nie do określonego wydziału tego sądu, który w zakresie swoich czynności - według wewnętrznego podziału czynności między wydziałami - powinien podjąć dalsze czynności. Rację ma powódka, gdy podnosi w uzasadnieniu zażalenia, że do zaistniałej sytuacji procesowej nie ma zastosowania uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lis- topada 1987 r., III CZP 33/87, OSNCP 1988 nr 6, poz. 73, ponieważ kwestią wyma- gającą ustalenia nie jest to, do jakiego sądu wpłynęło (zostało wniesione, nadesłane) pismo powódki, lecz do jakiego wydziału tego samego sądu, i czy w związku z tym termin z art. 387 § 3 k.p.c. został zachowany. Kwestia ta nie została w wystarczający sposób wyjaśniona. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyjął - jak się wydaje - że pismo powódki wpłynęło do Sądu Okręgowego dopiero 28 grudnia 2001 r., to jest w dacie jego wpływu do VII Wydziału Pracy, mimo że jednocześnie ustalił, że zostało nadesłane do tego Wydziału (mieszczącego się przy ul. Kościuszki) z in- nego Wydziału tego samego Sądu, a mianowicie z X Wydziału Gospodarczego (mieszczącego się przy Pl. Dąbrowskiego). Może to oznaczać, że pismo wpłynęło do Sądu Okręgowego przed 28 grudnia 2001 r., chociaż nie do VII Wydziału Pracy, a do innego Wydziału. Wyjaśnienia wymaga więc, kiedy powódka złożyła pismo w X Wy- dziale Gospodarczym. Tych ustaleń Sąd Okręgowy nie dokonał. 5 Sama powódka twierdzi, w uzasadnieniu zażalenia, że uczyniła to 27 grudnia 2001 r., a ponadto, że X Wydział Gospodarczy przekazał 28 grudnia 2001 r. jej pis- mo do VII Wydziału Pracy. Strona pozwana w odpowiedzi na zażalenie zdaje się nie kwestionować tego faktu, stwierdzając jedynie, że skoro powódka złożyła pismo w X Wydziale Gospodarczym, którego jest przewodniczącą, a nie na biurze podawczym Sądu lub bezpośrednio w VII Wydziale Pracy, to nie można uznać, że termin został zachowany. Stanowisko strony pozwanej w tej kwestii nie jest uzasadnione. Jeżeli miałoby się okazać - po przeprowadzeniu stosownych ustaleń - że pismo powódki wpłynęło do X Wydziału Gospodarczego Sądu Okręgowego przed 28 grudnia 2001 r., wówczas należałoby przyjąć, że czynność procesowa została dokonana w termi- nie określonym w art. 387 § 3 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na pod- stawie art. 39318 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 386 § 4 k.p.c. ========================================