Kodex AI

I PKN 665/00

Wygrał pozwany
SN20 grudnia 2000·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji w postępowaniu o wznowienie, a nie bezpośrednio roszczeń ze stosunku pracy. Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda, uznając, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie ustawowego tygodnia od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Za moment ten uznano doręczenie stronie postanowienia Sądu Najwyższego z uzasadnieniem, z którego wynikało, że kasacja została odrzucona, ponieważ wniósł ją radca prawny nieuprawniony do działania w tej sprawie. SN stwierdził, że błędne przekonanie radcy prawnego o własnym uprawnieniu do wniesienia kasacji nie stanowi „wypadku wyjątkowego” uzasadniającego przywrócenie terminu po upływie roku od uchybienia. Podkreślono też, że zaniedbanie pełnomocnika obciąża stronę. Orzeczenie ma charakter procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie o prawach pracowniczych.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·przywrócenie terminu do wniesienia kasacji
  • ·ocena, czy błędne przekonanie pełnomocnika stanowi usprawiedliwioną przyczynę uchybienia terminowi
  • ·skutki działania nieuprawnionego pełnomocnika dla strony
  • ·termin z art. 169 KPC i roczny limit z § 4
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnieniem należy traktować jako ustanie przyczyny uchybienia terminu i od niej liczyć wskazany w art. 169 § 1 KPC tygodniowy termin do złożenia pisma zawierają- cego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Mieczysław D. domagał się w piśmie z dnia 3 sierpnia 1999 r. przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, która powinna była być dokonana w ciągu miesiąca od doręczenia jego pełnomocnikowi postanowienia z dnia 30 grudnia 1997 r. Jest to więc sytuacja szczególna, przewidziana w § 4 art. 169 KPC, gdyż od uchybienia terminu upłynął ponad roczny okres. W sprawie nie zachodzą jednak żadne nadzwyczajne okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku. Jeżeli nawet uznać za „wypadek wyjątkowy” mylne przekonanie radcy prawnego, że może być pełnomocnikiem strony, to obciążają one pełnomocnika, a w konsekwencji stronę. Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie podziela pogląd prawny wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1999 r., I PKN 76/99, że zaniedbanie pełnomocnika nie oznacza braku winy strony w uchy- bieniu terminowi. Podnieść na koniec wypada, że pomimo wątpliwości co do tego, czy postano- wienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka prawnego kończy postępowanie w sprawie i czy przysługuje od niego kasacja (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00), Sąd Najwyższy, uwzględniając przyczynę odrzucenia kasacji od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 grudnia 1997 r. wniesionej po raz pierwszy, roz- poznał kasację Mieczysława D. od zaskarżonego nią postanowienia merytorycznie. Kierując się powyższymi motywami Sąd Najwyższy, stosownie do art. 385 KPC w związku z art. 397 § 2 KPC i art. 39319 KPC, orzekł jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026