I PZ 9/97

Orzeczenie procesowe
SN18 kwietnia 1997·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła sporu pracowniczego o ustalenie, zapłatę i wydanie świadectwa pracy. Sąd Wojewódzki odrzucił rewizję powoda jako spóźnioną, a następnie błędnie potraktował jego pismo zatytułowane „wniosek o przywrócenie terminu do złożenia rewizji” jako kasację i odrzucił je jako niedopuszczalne. Sąd Najwyższy uznał, że treść pisma jednoznacznie wskazywała na wniosek o przywrócenie terminu, a pismo spełniało wymogi formalne. Sąd nie może nadawać pismu innego znaczenia niż wynika to z jego nazwy i treści. W konsekwencji SN uchylił zaskarżone postanowienie, umorzył postępowanie kasacyjne i przekazał sprawę właściwemu sądowi do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia rewizji. Orzeczenie ma charakter procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie o roszczeniach pracownika.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·błędna kwalifikacja pisma procesowego przez sąd
  • ·wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia rewizji
  • ·właściwość sądu do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu
  • ·skutki odrzucenia rewizji jako spóźnionej
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 18 kwietnia 1997 r. I PZ 9/97 Zakwalifikowanie przez sąd pisma procesowego nazwanego "wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia rewizji", zawierającego treść odpowiadającą tej nazwie i spełniającego formalne warunki określone w art. 169 KPC, jako kasacji stanowi naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Przewodniczący SSN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Barbara Wagner (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 1997 r. sprawy z powództwa Jonasza P. przeciwko "K.G." Spółka Akcyjna w G. o ustalenie, zapłatę, wydanie świadectwa pracy, na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Gdyni z dnia 28 listopada 1996 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie, umorzyć postępowanie kasacyjne i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu-Sądowi Pracy w Gdyni do rozpoznania wniosku powoda z dnia 29 października 1996 r. o przywrócenie terminu do wniesienia rewizji. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 sierpnia 1996 r. [...] odrzucił, jako spóźnioną, rewizję Jonasza P. od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Gdyni z dnia 28 czerwca 1996 r. Sąd ustalił, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony powodowi w dniu 21 lipca 1996 r. Jonasz P. wniósł rewizję w szesnastym dniu od tej daty, a zatem po terminie wyznaczonym w art. 371 § 1 KPC. Skarżący w dniu 29 października 1996 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia rewizji. Z przedstawionych dowodów (data wpisana na dowodzie doręczenia przesyłki, pismo Urzędu Przewozu Poczty Gdynia 2 z dnia 15 października 1996 r.) wynika jednoznacznie, że przesyłka zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem odebrana została 23 lipca 1996 r. Nadto, 21 lipca tegoż roku przypadał w niedzielę, a zatem w dniu wolnym od pracy. Sąd Wojewódzki potraktował pismo zawierające wniosek Jonasza P. o przywrócenie terminu do złożenia rewizji jako kasację od postanowienia z dnia 22 sierpnia 1996 r. odrzucającego rewizję i postanowieniem z dnia 28 listopada 1996 r. odrzucił ją jako niedopuszczalną według art. 3932 § 1 KPC. Postanowienie to Jonasz P. zaskarżył i w zażaleniu z dnia 21 stycznia 1997 r. wniósł o jego uchylenie . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Pismo procesowe Jonasza P. z dnia 29 października 1996 r. zatytułowane było jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia rewizji . Z jego treści wynikało w sposób nie budzący wątpliwości, że dotyczy tej właśnie kwestii. Skarżący wskazywał w nim na omyłkowe wpisanie 21 lipca 1996 r. jako daty odebrania odpisu wyroku z uzasadnieniem. Do wniosku załączył pismo z dnia 15 października 1996 r. Urzędu Przewozu Poczty Gdynia 2 potwierdzające fakt odbioru przesyłki przez adresata w dniu 23 lipca 1996 r. Pismo Jonasza P. z dnia 29 października 1996 r. spełniało wszystkie przewidziane w art. 126 § 1 KPC i art. 169 § 1 KPC wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu do złożenia rewizji. Sąd nie ma kompetencji do nadawania pismom procesowym innego znaczenia niż wynika to oczywiście z ich nazwy i treści. Postanowienie z dnia 28 listopada 1996 r. narusza powołane przepisy w sposób istotny. Wniosek o przywrócenie terminu z powodu błędnej jego kwalifikacji przez Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku nie został rozpoznany. Zgodnie z art. 169 § 1 KPC pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu składa się w sądzie, w którym czynność miała być dokonana. W myśl art. 371 § 1 KPC rewizję wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok . Sądem właściwym do rozpoznania wniosku Jonasza P. o przywrócenie terminu do złożenia rewizji od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy z dnia 28 czerwca 1996 r. jest więc ten właśnie Sąd. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 386 § 3 KPC i art. 355 KPC w związku z art. 39319 KPC orzekł jak w sentencji. ========================================