I PZ 71/97

Postanowienie z dnia 5 lutego 1998 r. I PZ 71/97 Mylne oznaczenie rodzaju pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania biegu procesowego tylko wówczas, gdy dopuszczalne jest rozpoz- nanie go w trybie właściwym (art. 130 § 1 zdanie drugie KPC). Przewodniczący SSN: Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 1998 r. sprawy z powództwa Rafała S. przeciwko Wojewódzkiej Kolumnie Transportu Sanitarnego w P. o odszkodowanie, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 2 września 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: z m i e n i ć zaskarżone postanowienie i odrzucić zażalenie powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poz- naniu z dnia 7 sierpnia 1997 r. [...]. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu posta- nowieniem z dnia 2 września 1997 r. odrzucił kasację, nazwaną przez powoda Rafała S. zażaleniem, od postanowienia tego Sądu z dnia 7 sierpnia 1997 r. [...], oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Poznaniu z dnia 27 maja 1997 r. [...] o odmowie przywrócenia powodowi terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku tego Sądu Rejo- nowego z dnia 3 kwietnia 1997 r., wskazując, że zgodnie z art. 393 KPC kasacja nie przysługuje w sprawach o świadczenie, w których wartość przedmiotu zaskarżenia - 2 - jest niższa niż pięć tysięcy złotych, a także w sprawach dotyczących świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych. Do takiej kategorii roszczeń zaliczył roszczenie odszkodowawcze w kwocie 6000 zł za opóźnione otrzymanie świadectwa pracy przez powoda. Postanowienie o odrzuceniu kasacji zaskarżył powód, który w niejasnej i niezrozumiałej językowo treści złożonego zażalenia kwestionował odrzucenie kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie Sąd drugiej instancji bezpodstawnie potraktował jako kasację - pismo z dnia 14 sierpnia 1997 r., nazwane przez powoda zażaleniem, albowiem na gruncie art. 130 § 1 zdanie drugie KPC - mylne oznaczenie pisma pro- cesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu tylko wówczas, gdy możliwe i dopuszczalne jest jego rozpoznanie w trybie właściwym. Tymczasem w roz- poznawanej sprawie powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódzkiego oddalające jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Poznaniu z dnia 27 maja 1997 r., odmawiające przywrócenia mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 3 kwietnia 1997 r. Na takie prawomocne postanowienie Sądu drugiej instancji nie służyło po- wodowi przecież kolejne zażalenie do tego Sądu lub zażalenie do Sądu Najwyższe- go, które przysługuje stronie tylko na postanowienie sądu drugiej instancji odrzuca- jące kasację (art. 393 18 KPC). W tej sprawie nie była również dopuszczalna kasacja, która przysługuje stronie tylko od wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie (art.392 § 1 KPC), skoro za- żalenie powoda, wniesione na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 7 sierpnia 1997 r. [...], oddalające zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Poznaniu z dnia 27 maja 1997 r., [...] o odmowie przywrócenia powodowi terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku tego Sądu Rejonowego z dnia 3 kwietnia 1997 r. - nie kończyło postępowania w sprawie. Brak uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji nie stał na przeszkodzie skutecznemu zaskarżeniu tego wyroku w trybie art. 369 § 2 KPC, umożliwiającemu stronie, która nie zażądała uzasadnienia (lub uchybiła Kodeksowemu terminowi do - 3 - zażądania jego doręczenia), zaskarżenie wyroku apelacją w terminie dwutygodnio- wym od dnia, w którym upłynął termin żądania uzasadnienia (art. 369 § 2 KPC). W takiej sytuacji bezzasadne było potraktowanie kolejnego zażalenia powoda z dnia 14 sierpnia 1997 r. jako kasacji, która nie przysługiwała powodowi od postanowienia nie kończącego postępowania w sprawie (a contrario art. 392 § 1 KPC), niezależnie od innych aspektów ewentualnej niedopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawie doty- czącej świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych (art. 393 pkt 6 KPC), jak i nie- dochowania przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 393 2 KPC) w sprawie, w której kasacja już nie przysługiwała z uwagi na charakter prawny zaskarżonego postano- wienia, nie kończącego postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze należało zmienić zaskarżone postanowienie i odrzucić niedopuszczalne zażalenie powoda z dnia 14 sierpnia 1997 r. na postano- wienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 7 sierpnia 1997 r. [...] ========================================