II UKN 5/97

Orzeczenie procesowe
SN18 lutego 1997·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odrzucił kasację wniesioną w sprawie o emeryturę przeciwko ZUS, uznając ją za niedopuszczalną. Spór dotyczył wcześniejszego odrzucenia przez sąd I instancji wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został złożony po terminie z art. 328 § 1 KPC. Sąd Apelacyjny utrzymał to rozstrzygnięcie, wskazując, że strona była obecna przy ogłoszeniu wyroku i prawidłowo pouczona o środkach odwoławczych. Sąd Najwyższy nie badał merytorycznie zarzutów dotyczących błędnego potraktowania pisma jako apelacji, ponieważ uznał, że kasacja i tak nie przysługuje. Kluczowe było to, że wyrok sądu I instancji został wydany przed 1 lipca 1996 r., a zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy nowelizującej z 1 marca 1996 r. od takiego orzeczenia nie przysługiwała kasacja, lecz stosowały się wcześniejsze zasady (rewizja). W konsekwencji postępowanie zakończyło się odrzuceniem kasacji z przyczyn formalnych.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność kasacji w świetle przepisów przejściowych ustawy nowelizującej KPC
  • ·termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z art. 328 § 1 KPC
  • ·skutki wydania wyroku sądu I instancji przed 1 lipca 1996 r. dla środka zaskarżenia
  • ·odrzucenie kasacji jako niedopuszczalnej z przyczyn formalnych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 18 lutego 1997 r. II UKN 5/97 Nie jest dopuszczalna kasacja od wydanego po dniu 1 lipca 1996 r. postanowienia sądu drugiej instancji o odrzuceniu wniosku o doręczenie wyroku sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem (art. 328 § 1 KPC), dotyczącego wyroku wydanego przed tą datą (art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... Dz. U. Nr 43, poz. 189). Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Stefania Szymańska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 1997 r. sprawy z wniosku Antoniego B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddział w K. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 9 października 1996 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d r z u c i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postano- wieniem z dnia 9 października 1996 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie Antoniego B. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 19 sierpnia 1996 r. Postanowieniem tym Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek Antoniego B. o spo- rządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 328 § 1 KPC. Sąd Apelacyjny oddalając zażalenie wnioskodawcy podkreślił, że był on obecny na ogłoszeniu wyroku w dniu 13 czerwca 1996 r. i - co jest w sprawie niesporne - został prawidłowo pouczony o przysługujących mu środkach odwoławczych i terminach do ich wniesienia. Ponieważ wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem wpłynął do Sądu Wojewódzkiego 11 lipca 1996 r. - Sąd zgodnie z przepisem art. 328 § 1 KPC wniosek ten odrzucił. Sąd Apelacyjny uznał postępowanie Sądu Wojewódzkiego za zgodne z przy- toczonym przepisem. Podkreślił też, że ewentualny problem, czy pismo z 23 czerwca 1996 r. można potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, nie ma dla rozstrzygnięcia zażalenia znaczenia, albowiem i ono wpłynęło do Sądu Wojewódzkiego po upływie 7 dniowego terminu o jakim mowa w art. 328 § 1 KPC. W kasacji pełnomocnik wnioskodawcy domagał się uchylenia postanowień Sądów obu instancji i nadania biegu pismu wnioskodawcy z dnia 24 czerwca 1996 r. jako rewizji (w kasacji błędnie podano "apelacji") od wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r. W kasacji, o której rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym wniósł pełnomocnik w trybie art. 393 8 § 3 KPC, podniesiony został zarzut naruszenia art. 238 § 1 (zdanie ostatnie) KPC w zw. z art. 466 KPC, mającego istotny wpływ na treść orzeczenia. W uzasadnieniu podano, że intencja wnioskodawcy co do poddania kontroli instancyjnej wyroku Sądu I instancji była oczywista, a Sąd powinien, biorąc pod uwagę treść przepisu art. 5 KPC, intencję tę zrozumieć i nadać pismu z dnia 24 czerwca 1996 r. bieg, tak jakby była to apelacja. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Niezależnie jednak od tego, że złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r. i doręczenie go wnioskodawcy, nawet przy założeniu, że pismo z dnia 24 czerwca 1996 r. było już takim wnioskiem, nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 328 § 1 KPC, do rozważenia pozostaje kwestia podstawowa dopuszczalności kasacji od prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd I instancji przed dniem 1 lipca 1996 r. Kasacja, wprowadzona z mocą od dnia 1 lipca 1996 r., na podstawie ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układo- wym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), ma zas- tosowanie do orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu wejścia jej w życie rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy (art. 11 ust. 3 ustawy). Przepisy art. 11 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. nie mają w sprawie zastosowania, gdyż pierwszy dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie sądu I instancji zostało w II instancji uchylone po dniu wejścia w życie ustawy (ust. 4), a drugi wniesienia rewizji nadzwyczajnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 5). W rozpatrywanej sprawie wyrok Sądu I instancji został wydany 13 czerwca 1996 r., a więc kasacja od tego wyroku nie jest dopuszczalna. Toczące się po tej dacie postępowanie dotyczyło jedynie spóźnienia wniosku o uzasadnienie wyroku i do- ręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem stronie, a więc było związane ze "zło- żeniem i rozpoznaniem rewizji". Dlatego też do sprawy ma zastosowanie przepis art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego.... Tym samym od postanowienia oddalającego zażalenie na odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego przed 1 lipca 1996 r. kasacja nie przysługuje. Podobnie, wbrew temu co podaje kasacja, od wyroku Sądu I instancji, wydanego przed 1 lipca 1996 r., nie przysługiwałaby apelacja lecz rewizja (art. 11 ust. 2 omawianej ustawy z dnia 1 lipca 1996 r.). Skarga kasacyjna jest więc niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na mocy art. 393 5 KPC, a ponieważ Sąd ten kasacji nie odrzucił, uczynił to Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 8 § 1 KPC. ========================================