VIII P 347/22

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 19 marca 2024 r. (rozprawa 7 marca 2024 r.), w sprawie z powództwa byłego pracownika przeciwko spółce z o.o. Powód domagał się przywrócenia do pracy oraz wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, co oznacza, że zakwestionował rozwiązanie z nim stosunku pracy przez pracodawcę. Sąd oddalił powództwo w całości (punkt I sentencji), uznając roszczenia powoda za niezasadne, a tym samym potwierdzając skuteczność dokonanego przez pracodawcę rozwiązania umowy o pracę. W punkcie II wyroku sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego pracodawcy zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1.530 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W punkcie III sąd określił, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa. Orzeczenie jest zatem korzystne dla pozwanego pracodawcy – powód przegrał sprawę zarówno co do żądania przywrócenia do pracy, jak i co do wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy, i został obciążony kosztami procesu. Sprawa dotyczyła klasycznego sporu o zasadność rozwiązania stosunku pracy i roszczeń restytucyjnych z tym związanych.