VIII P 573/21

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 3 marca 2026 r. (przewodniczący: sędzia Piotr Rozbicki). Sprawa z powództwa pracownika (dane zanonimizowane) przeciwko pracodawcy z siedzibą w Warszawie o przywrócenie do pracy. Powód kwestionował rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę i domagał się orzeczenia o przywróceniu do pracy, co oznacza, że zarzucał rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub z wypowiedzeniem wadliwość (np. brak uzasadnionej przyczyny, naruszenie przepisów o wypowiadaniu umów). Sąd przeprowadził rozprawę i po rozpoznaniu sprawy oddalił powództwo w całości (punkt I sentencji), uznając roszczenie powoda za nieuzasadnione, a zatem potwierdzając skuteczność dokonanego przez pracodawcę rozwiązania stosunku pracy. Konsekwencją przegrania sprawy przez powoda było rozstrzygnięcie o kosztach procesu na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy – sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego pracodawcy kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (punkt II sentencji). Kwota ta odpowiada stawce minimalnej wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w sprawie o przywrócenie do pracy. Wyrok nie jest prawomocny – stronie przegrywającej przysługuje apelacja do sądu okręgowego. Uzasadnienie orzeczenia nie zostało zamieszczone w udostępnionym tekście, w związku z czym motywy rozstrzygnięcia, ustalenia faktyczne sądu oraz ocena zarzutów powoda względem rozwiązania umowy o pracę nie są znane. Na podstawie samej sentencji można stwierdzić wyłącznie wynik procesu oraz jego skutki kosztowe.