Kodex AI

I PK 390/03

Wygrał pozwany
SN17 października 2003·
Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracy
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji pracownika do rozpoznania w sprawie o przywrócenie do pracy. Spór dotyczył rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP. Ustalono, że powód, będąc pracownikiem pozwanego przedsiębiorstwa komunikacji samochodowej, przebywał na terenie zakładu pracy w stanie po spożyciu alkoholu, z naruszeniem wyraźnego zakazu wynikającego z regulaminu pracy. Sąd Najwyższy wskazał, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia kasacji, ponieważ nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów, a kasacja jest oczywiście bezzasadna. Podniesione w kasacji pytania dotyczące tego, czy art. 52 § 1 pkt 1 KP może dotyczyć pracownika przebywającego na urlopie oraz na kim spoczywa ciężar dowodu, uznano za bez znaczenia dla sprawy, ponieważ ustalenia faktyczne nie były skutecznie kwestionowane.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP
  • ·przebywanie pracownika na terenie zakładu pracy po spożyciu alkoholu jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych
  • ·przesłanki odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania przez Sąd Najwyższy
  • ·znaczenie ciężaru dowodu i statusu pracownika na urlopie dla oceny zasadności zwolnienia dyscyplinarnego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2003 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Przedsiębiorstwu Komunikacji Samochodowej Spółce z o. o. w T. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 października 2003 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 11 marca 2003 r., odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zgodnie z art. 393 KPC, jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1). W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 KPC, a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania. 2 Podstawę rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z art. 52 § 1 KP stanowiło ustalenie, że powód będąc pracownikiem pozwanego Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej ze swojej winy i z naruszeniem wyraźnego zakazu z regulaminu pracy, przebywał na terenie zakładu pracy w stanie po spożyciu alkoholu. W związku z podstawami wyroku, z których podstawa faktyczna nie jest przez powoda kwestionowana, tylko sens retoryczny – bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy – mają pytania postawione w kasacji: czy art. 52 § 1 pkt 1 KP może dotyczyć pracownika będącego na urlopie i czy ciężar dowodu spoczywa na pracodawcy.
Dodano: 1 kwietnia 2026