Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracyInne
Podsumowanie AI
Sprawa dotyczyła nauczyciela przeniesionego w stan nieczynny na podstawie art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela po zmianach organizacyjnych w szkole. Sąd Najwyższy uznał, że przy ocenie zasadności takiego przeniesienia należy brać pod uwagę wszystkie kwalifikacje nauczyciela, a nie tylko te związane z przedmiotami, których uczył przed decyzją. W tej sprawie przyczyna wskazana przez szkołę była nieprawdziwa, ponieważ po utworzeniu zespołu szkół liczba oddziałów i godzin lekcyjnych nie zmniejszyła się, lecz wzrosła, a do gimnazjum zatrudniono nowych nauczycieli. SN wskazał też, że trzeba porównać kwalifikacje wszystkich nauczycieli zatrudnionych w placówce, aby ocenić, czy wybór powoda do stanu nieczynnego nie był arbitralny lub dyskryminujący. Wyrok sądu drugiej instancji został uchylony, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
Kluczowe kwestie prawne:
·czy zmiany organizacyjne uzasadniały przeniesienie nauczyciela w stan nieczynny
·czy przy ocenie możliwości dalszego zatrudnienia należy uwzględniać wszystkie kwalifikacje nauczyciela
·czy wybór nauczyciela do stanu nieczynnego był prawidłowy wobec kwalifikacji innych zatrudnionych
·czy wskazana przez pracodawcę przyczyna przeniesienia była rzeczywista
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 16 maja 2001 r.
I PKN 492/00
Przy ocenie, czy zmiany organizacyjne w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy
z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr
56, poz. 357 ze zm.) uzasadniają przeniesienie nauczyciela w stan nieczynny
należy uwzględnić wszystkie posiadane przez niego kwalifikacje nauczyciel-
skie, a nie tylko kwalifikacje odnoszące się do przedmiotów, których nauczał
przed przeniesieniem w stan nieczynny.
Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie: SN Zbigniew Myszka (spra-
wozdawca), SA Kazimierz Josiak.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2001 r. sprawy z powództwa
Kazimierza P. i Marii P. przeciwko Szkole Podstawowej w W. o uznanie przeniesie-
nia w stan nieczynny za bezskuteczne, na skutek kasacji powoda Kazimierza P. od
wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z
dnia 28 marca 2000 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu-Są-
dowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie do ponownego rozpoznania.
U z a s a d n i e n i e
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem z
dnia 28 marca 2000 r. zmienił zaskarżony przez pozwaną Szkołę Podstawową w W.
wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Limanowej z dnia 7 grudnia 1999 r, przywra-
cający powoda Kazimierza P. do pracy, w ten sposób, że oddalił jego powództwo. W
sprawie tej Sąd pierwszej instancji przywrócił powoda do pracy w pozwanej Szkole
po ustaleniu, że w wyniku zmian organizacyjnych polegających na utworzeniu ze-
społu szkół obejmujących szkołę podstawową i gimnazjum nie zmniejszyła, ale
zwiększyła się liczba godzin lekcyjnych, skoro większość nauczycieli prowadzi zaję-
cia w godzinach nadliczbowych, a do gimnazjum przyjęto nauczycieli spoza pozwa-
2
nej szkoły. Stanowiska tego nie podzielił Sąd drugiej instancji, który przyjął, że po
zmianach organizacyjnych nie było dla powoda wystarczającej ilości godzin lekcyj-
nych wychowania muzycznego, sztuki i plastyki umożliwiających jego dalsze zatrud-
nianie w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd ten uznał, że występowanie godzin nad-
liczbowych z innych przedmiotów nie sprzeciwiało się przeniesieniu powoda w stan
nieczynny, które nie było szykaną, skoro dyrektor szkoły nie miał możliwości zatrud-
nienia powoda w pełnym wymiarze zajęć zgodnie z jego kwalifikacjami.
W kasacji powoda podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego przez
błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela i przy-
jęcie, że zmiany organizacyjne w pozwanej szkole uniemożliwiły dalsze zatrudnienie
powoda w pełnym wymiarze zajęć, a także naruszenia art. 94 ust. 1 Karty Nauczy-
ciela oraz § 2a pkt 3 i § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia
10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nau-
czycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie
mających wyższego wykształcenia (Dz.U. Nr 98, poz. 433 ze zm.) przez przyjęcie, że
powód ma kwalifikacje nauczycielskie wyłącznie do nauczania muzyki, sztuki i
plastyki. Skarżący utrzymywał, że powód jako absolwent liceum pedagogicznego
posiada kwalifikacje do nauczania wszystkich przedmiotów z zakresu szkoły pod-
stawowej. Ponadto powód ukończył jednoroczne studia podyplomowe z zakresu bi-
bliotekoznawstwa i informacji naukowo technicznej, które uprawniają go do prowa-
dzenia biblioteki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wprawdzie kasacja zawiera wyłącznie zarzuty naruszenia prawa materialne-
go, co powoduje, że Sąd Najwyższy rozpoznający skargę kasacyjną w granicach
podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia, jest związany stanem faktycznym, jaki
stanowił podstawę orzekania przez Sąd drugiej instancji (por. wyrok Sądu Najwyż-
szego z dnia 21 marca 1997 r., I PKN 58/97, OSNAPiUS 1997 nr 22, poz. 436), to
jednak należało uwzględnić zarzuty kasacji. Prawidłowe rozpoznanie sprawy naka-
zywało odnieść się przede wszystkim do wskazanej powodowi przyczyny przeniesie-
nia go w stan nieczynny. Strona pozwana określiła tę przyczynę jako zmiany organi-
zacyjne polegające na zmniejszeniu liczby oddziałów w związku z reformą systemu
oświaty. Tymczasem w świetle miarodajnych ustaleń faktycznych była to przyczyna
3
nieprawdziwa, albowiem w wyniku zmian organizacyjnych u strony pozwanej nie
doszło do zmniejszenia liczby oddziałów szkolnych, a wręcz przeciwnie doszło do ich
zwiększenia w związku z utworzeniem gimnazjum, które wraz ze szkołą podstawową
w W. utworzyło jedną jednostkę organizacyjną, tj. Zespół Szkół Publicznych w W.
Zaistniałe zmiany organizacyjne doprowadziły do zwiększenia liczby godzin lekcyj-
nych i nie spowodowały ograniczenia możliwości zatrudnienia nauczycieli, skoro do
gimnazjum przyjęto nowych nauczycieli spoza szkoły podstawowej, a większość
nauczycieli pracuje w godzinach ponadwymiarowych. Przyczyna przeniesienia w
stan nieczynny nie istniała, jeżeli w wyniku tych zmian organizacyjnych wystąpiła
potrzeba zatrudnienia nowych nauczycieli, a strona pozwana nie powołała się na
zmiany planu nauczania jako przyczynę uzasadniającą przeniesienie powoda w stan
nieczynny uniemożliwiającą dalsze jego zatrudnienie w pełnym wymiarze zajęć. Po-
nadto przy ocenie czy zmiany organizacyjne w rozumieniu art. 20 ust. 1 Karty Nau-
czyciela uniemożliwiają dalsze zatrudnienie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć
należy uwzględnić wszystkie posiadane przez niego kwalifikacje nauczycielskie, a
nie tylko kwalifikacje odnoszące się do przedmiotów, których nauczał przed podję-
ciem decyzji o przeniesieniu go w stan nieczynny. Dopiero w ramach takich cało-
ściowych ustaleń i porównania kwalifikacji wszystkich zatrudnionych nauczycieli daje
się prawidłowo ocenić, czy wybór konkretnego nauczyciela do przeniesienia w stan
nieczynny był uzasadniony, a w szczególności, czy nie dyskryminował go w stosunku
do nauczycieli o niższych kwalifikacjach. W tym zakresie sprawa wymaga ponowne-
go zbadania, zważywszy że powód legitymuje się wyższym wykształceniem peda-
gogicznym, uzupełnionym studiami podyplomowymi w zakresie bibliotekoznawstwa i
informacji naukowej i twierdzi w szczególności, że zajęcia w bibliotece prowadzą
nauczyciele bez wymaganych kwalifikacji w tym zakresie. Stanowisko powoda zdaje
się potwierdzać pismo nowego dyrektora strony pozwanej z dnia 23 kwietnia 2001 r.,
który wyraził zainteresowanie „rozstrzygnięciem sprawy na korzyść Kazimierza P.,
gdyż jest to jedyny nauczyciel w ZSP w W. legitymujący się kwalifikacjami wynikają-
cymi z posiadanych dyplomów”, co być może doprowadzi do uznania powództwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy wyrokował kasatoryjnie na pod-
stawie art. 39313
KPC.
========================================