Kodex AI

II UZ 49/11

Orzeczenie procesowe
SN18 stycznia 2012·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, w której Sąd Apelacyjny uchylił wyrok sądu I instancji oraz decyzję ZUS i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Jednocześnie zasądził na rzecz wnioskodawcy 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sąd Najwyższy uznał to rozstrzygnięcie za wadliwe, wskazując, że należało zastosować przepisy rozporządzenia dotyczącego opłat za czynności radców prawnych, a nie błędnie przywołane regulacje dotyczące adwokatów. SN wyjaśnił, że przy wskazanej wartości przedmiotu sporu stawki minimalne za obie instancje były znacznie wyższe, a ewentualne odstępstwo od pełnego zwrotu kosztów mogłoby nastąpić tylko na podstawie art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych. W konsekwencji SN uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie kosztów i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·prawidłowa podstawa prawna zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego
  • ·błędne zastosowanie rozporządzenia dotyczącego opłat za czynności adwokackie zamiast radcowskich
  • ·możliwość miarkowania kosztów na podstawie art. 102 k.p.c. tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem wydanym w dniu 30 maja 2011 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 sierpnia 2010 r. i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. z dnia 14 lutego 2005 r., wydaną w stosunku do K. K. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu oraz zasądził od pozwanego organu rentowego na rzecz powoda K. K. kwotę 900.00 zł tytułem 2 zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za obie instancje. Jak wynika z uzasadnienia na zasądzoną przez Sąd drugiej instancji na rzecz powoda kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika radcy prawnego w kwocie 900,00 zł ustalone na podstawie przepisu § 6 i § 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. Na powyższe postanowienie o kosztach powód K. K. wniósł zażalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego jest wadliwe. W niniejszej sprawie powinno mieć zastosowanie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia powołano jako podstawę rozstrzygnięcia art. 98 k.p.c., co skutkowało koniecznością zasądzenia w niniejszej sprawie kosztów na podstawie § 12 w związku z § 6 powołanego wyżej rozporządzenia. Mając na uwadze, że wartość przedmiotu sporu rozprawy głównej wynosiła 748901,12 zł, w myśl powołanych przepisów za reprezentowanie strony w sądzie pierwszej instancji radcy prawnemu przysługuje stawka minimalna w wysokości 7200,00 zł, natomiast w sądzie drugiej instancji 75% wyżej wymienionej kwoty tj. 5400 złotych, co daje łączną kwotę 12 600 zł. Wskazać należy, że wyłącznie w myśl art. 102 k.p.c. zwrot kosztów może być zasądzony według zasad słuszności, w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Zatem tylko na tej podstawie sąd może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów albo nie obciążyć jej w ogóle kosztami. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.
Dodano: 1 kwietnia 2026