I PZP 12/07

Uzasadnienie pytania odwołuje się do „wykładni autentycznej” postanowienia układu, jednak wykładni takiej - bez wyjaśnienia w jaki sposobu została wyrażona i gdzie się znajduje - nie można ocenić. Chodziłoby o wykładnię podjętą w trybie art. 2416 k.p. (art. 2411 pkt 3 k.p.), której nie można by też uznać za wiążącą dla sądu (uchwała powiększonego składu Sądu Najwyższego z 11 lutego 2004 r., III PZP 12/03, OSNP 2004 nr 11, poz. 187). Oczywiście, że z racji źródła układu w „porozu- miemiu”, jego wykładnia przez strony może mieć pierwszorzędne znaczenie stąd i granice akceptacji takiej wykładni mogą być szersze. Jednakże nawet zgodna wy- kładnia układu przez strony nie może zmieniać przepisów (norm) układu. Układ jako normatywne źródło prawa „odrywa się od stron” i o ile nie nastąpi jego zmiana w dro- dze protokołu dodatkowego (art. 2419 k.p.), to jego zmiana nie jest dopuszczalna w trybie wykładni (art. 2416 k.p.). Czym innym jest powołana w pytaniu norma z art. 10 2412 § 3 pkt 2 k.p., która nie stanowi argumentu prawnego dla tezy, że pracodawca może sam zdecydować o uchyleniu zasad wypłacania świadczenia (nagrody). Układ zbiorowy pracy podlega więc ustawowemu prawu o układach zbioro- wych pracy, co oznacza, że jego stosowanie warunkuje prawidłowa wykładnia norm układowych, natomiast jego modyfikacja dozwolona jest tylko w sposób w prawie tym określony. Zmiana układu może nastąpić tylko w formie protokołu dodatkowego (art. 2416 k.p.). ========================================