I UK 8/07

uzasadnienie wynikające z nowej faktycznej i prawnej konstrukcji wypadku przy pracy. Dalej aktualne pozostaje też stwierdzenie, że wypadek przy pracy może sta- nowić także czyn niedozwolony i podstawę do odpowiedzialności odszkodowawczej według prawa cywilnego. Podobne uzasadnienie, łączone z ochroną dobra osobiste- go, może mieć żądanie sprostowania protokołu powypadkowego, w którym podane okoliczności naruszają godność pracownika. W uzasadnieniu uchwały powołano też inny ważki argument, że powództwo o ustalenie wypadku przy pracy różni się od żą- dania świadczenia z ubezpieczenia społecznego (zasiłku chorobowego, jednorazo- wego odszkodowania, renty wypadkowej). Inna jest bowiem legitymacja bierna i tryb postępowania. Pozostając przy tej kwestii wskazać należy na to, iż pracodawca, któ- rego rola jest prawnie istotna w ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy w świetle przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 28 lipca 1998 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, nie uczestniczy w postępowaniu przed or- ganem rentowym, jak też w postępowaniu odwoławczym przed sądem, o świadcze- nia z ubezpieczenia społecznego związane z wypadkiem przy pracy. Nie może mieć on bowiem przymiotu zainteresowanego w sprawie o rentę wypadkową, jak też w sprawie o jednorazowe odszkodowanie. Zgodnie z art. 47711 § 2 k.p.c. zainteresowa- nym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Rozstrzy- gnięcie o prawie do renty z tytułu wypadku przy pracy, czy o jednorazowym odszko- 8 dowaniu z tytułu wypadku przy pracy nie stwarza po stronie pracodawcy żadnych praw ani obowiązków, tym bardziej, że podobnie jak w przypadku niezwiązania orga- nu rentowego wyrokiem sądu pracy ustalającym wypadek przy pracy, pracodawca również nie jest związany wyrokiem wydanym w wyniku odwołania się od decyzji or- ganu rentowego, przyznającym wskazane wyżej świadczenia. Powyższe stanowisko uzasadnia powtórzenie tezy uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2006 r., iż powództwo o ustalenie, że konkretne zdarzenie było wypadkiem przy pracy w rozu- mieniu art. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych jest dopuszczalne na podstawie art. 189 k.p.c. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na postawie art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. ========================================