III AUz 126/24

Sprawa dotyczyła odwołania wniesionego przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców od decyzji ZUS z 5 kwietnia 2024 r. (w uzasadnieniu wskazano decyzję z 11 kwietnia 2024 r.) dotyczącej wyłącznie praw i obowiązków ubezpieczonego K.F., który jako adresat decyzji wyraził zgodę na udział Rzecznika w postępowaniu odwoławczym. Sąd Okręgowy w Katowicach postanowieniem z 19 czerwca 2024 r. odrzucił odwołanie Rzecznika na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. jako niedopuszczalne (brak drogi sądowej), uznając, że Rzecznik nie jest stroną w rozumieniu art. 477(10) § 1 i art. 477(11) § 1 i 2 k.p.c., nie jest adresatem decyzji ani pełnomocnikiem ubezpieczonego. Ponadto zasądził od odwołującego na rzecz ZUS 900 zł kosztów zastępstwa procesowego. Rzecznik wniósł zażalenie, zarzucając błędną wykładnię art. 9 ust. 1 pkt 6a i 8 ustawy o Rzeczniku MŚP w zw. z art. 182-184 i 188 k.p.a. oraz art. 7 k.p.c., twierdząc, że działając na prawach prokuratora nabył prawa strony, w tym prawo do samodzielnego wniesienia odwołania. Zarzucił także naruszenie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz błędne zastosowanie § 2 pkt 3 zamiast § 9 ust. 2 rozporządzenia o opłatach za czynności radców prawnych. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił zażalenie. Podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że art. 9 ust. 1 pkt 6a ustawy o Rzeczniku przyznaje mu jedynie prawo przystępowania do toczącego się postępowania w sprawach ubezpieczeń społecznych (gdy przedsiębiorca wyraził zgodę), a nie zdolność do inicjowania postępowania poprzez wniesienie odwołania. Określenie 'na prawach przysługujących prokuratorowi' odnosi się do uprawnień procesowych z art. 60 k.p.c., nie zaś do legitymacji do wnoszenia odwołań. Art. 7 k.p.c. ogranicza uprawnienia prokuratora, a art. 462 k.p.c. przyznaje prawo do odwołań jedynie organizacjom pozarządowym. Orzeczenie wydano na podstawie art. 397 § 3 w zw. z art. 385 k.p.c., rozstrzygając o kosztach zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia.