VIII P 394/23

Powód, zatrudniony od 2011 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, złożył w 2023 r. pozytywne oświadczenie lustracyjne na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z 14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej. Pracodawca poinformował go, że stosunek pracy wygaśnie z dniem 11 sierpnia 2023 r. Powód wniósł do sądu pracy o ustalenie, że stosunek pracy nie wygasł, o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy oddalił powództwo w całości. Sąd wyjaśnił, że wygaśnięcie stosunku pracy następuje z mocy prawa, a nie w wyniku czynności prawnej, i polega na zaistnieniu zdarzenia określonego w ustawie. Zakres kognicji sądu pracy przy wygaśnięciu jest ograniczony do weryfikacji, czy rzeczywiście zaistniały przesłanki wygaśnięcia. Sąd nie bada zasadności przyczyny, jak przy wypowiedzeniu. W sprawie bezsporne było, że powód złożył pozytywne oświadczenie lustracyjne, a zatem stosunek pracy wygasł z mocy art. 11 ust. 2 ustawy. Sąd nie dopatrzył się podstaw do odmowy zastosowania przepisu z uwagi na jego niezgodność z Konstytucją, wskazując, że sąd powszechny nie może samodzielnie stwierdzić niekonstytucyjności i odmówić stosowania ustawy. Powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, który nie stwierdził niezgodności podobnych regulacji z art. 32 i art. 24 Konstytucji. Sąd uznał, że zróżnicowanie pracowników ze względu na złożenie oświadczenia lustracyjnego jest uzasadnione. Powództwo oddalono, a o kosztach orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.