III AUa 3/14

Orzeczenie procesowe
Sąd Apelacyjny w Szczecinie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA16 lipca 2014·
Ubezpieczenia społeczne
Podsumowanie AI

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie (Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych) z 16 lipca 2014 r., sygn. akt III AUa 3/14. Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonej E.S. od decyzji ZUS odmawiającej uchylenia decyzji z 3 października 2011 r. w części zawieszającej prawo do emerytury za okres od 1 października 2011 r. do 31 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 21 listopada 2013 r. (sygn. akt VII U 965/13) oddalił odwołanie, wskazując, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r. (K 2/12) dotyczy wyłącznie osób, które nabyły prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r., a ubezpieczonej przyznano emeryturę od 1 grudnia 2008 r. Ubezpieczona wniosła apelację, a następnie pismem z 3 kwietnia 2014 r. cofnęła ją. Sąd Apelacyjny, powołując się na art. 391 § 2 k.p.c., wskazał, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne. Podkreślił, że co do zasady cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjną strony niepodlegającą kontroli sądu, jednak w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 469 k.p.c.) podlega kontroli sądu – sąd uznaje cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli naruszałoby ono słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego. W ocenie sądu cofnięcie apelacji nie naruszyło słusznego interesu ubezpieczonej, gdyż orzeczenie TK nie obejmowało grupy emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 1 sierpnia 2007 r. Sąd zasugerował możliwość dochodzenia praw na podstawie ustawy z 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur zawieszonych w okresie od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. Ostatecznie na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. umorzono postępowanie apelacyjne. Rozstrzygnięcie ma charakter proceduralny – nie zapadło orzeczenie merytoryczne.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Cofnięcie apelacji przez ubezpieczoną i umorzenie postępowania apelacyjnego (art. 391 § 2 k.p.c.)
  • ·Kontrola sądu nad cofnięciem apelacji w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych – kryterium słusznego interesu ubezpieczonego (art. 469 k.p.c.)
  • ·Zakres podmiotowy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r., K 2/12, dotyczącego art. 28 ustawy z 16 grudnia 2010 r. i art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS
  • ·Zawieszenie wypłaty emerytury z powodu kontynuowania zatrudnienia
  • ·Możliwość dochodzenia praw na podstawie ustawy z 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur zawieszonych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 3/14

Dnia 16 lipca 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak

Sędziowie:

SSA Urszula Iwanowska

del. SSO Beata Górska

po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku E. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o prawo do emerytury za okres od 01 października 2011 roku do 31 lipca 2012 roku

na skutek apelacji ubezpieczonej E. S.

od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt VII U 965/13

p o s t a n a w i a :

umorzyć postępowanie apelacyjne.

SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SS0 Beata Górska

Sygn. akt III AUa 3/14

Wyrokiem z 21 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt VII U 965/13 oddalił odwołanie E. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 12 kwietnia 2013 roku, odmawiającej prawa do uchylenia decyzji z dnia 03 października 2011 roku w części zawieszającej prawo do emerytury za okres od 01 października 2011 roku do 31 lipca 2012r.

Ubezpieczona dochodziła wypłaty wstrzymanych świadczeń emerytalnych za okres od dnia zawieszenia wypłaty emerytury wraz z należnymi odsetkami. Organ rentowy podniósł, że dopiero z chwilą ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw z 2012 roku, pod pozycją 1285 tj. począwszy od dnia 22 listopada 2012 roku, utracił moc prawną art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011 roku bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Organ rentowy wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tym dniem następuje utrata mocy obowiązującej aktu normatywnego, którego dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Na gruncie rozpatrywanej sprawy zdaniem organu rentowego wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania.

Sąd wskazał, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 2/12 odnosi się tylko do tych ubezpieczonych, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. Ubezpieczona zatem nie należy do kręgu osób, których dotyczy ten wyrok albowiem przyznano jej prawo do emerytury od 1 grudnia 2008r.

Apelację od tego wyroku wywiodła ubezpieczona, podkreślając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 roku obejmuje również sytuację faktyczną w jakiej znalazła się ubezpieczona.

Organ rentowy w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie w całości.

Pismem z dnia 03 kwietnia 2014r. ubezpieczona cofnęła apelację.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Postępowanie odwoławcze należało umorzyć w związku z cofnięciem apelacji.

Zgodnie z art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Przy czym, cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjną strony, która nie podlega kontroli sądu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000/10/37). Jednakże w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych powyższa czynność z uwagi na treść art. 469 k.p.c., który stanowi, że Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, podlega kontroli Sądu.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, ubezpieczona skutecznie dokonała czynności procesowej – cofnięcia apelacji, a brak jest przesłanek do uznania, iż czynność ta narusza słuszny interes ubezpieczonej (art. 469 k.p.c.), skoro orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego jak słusznie wskazał Sąd Okręgowy nie obejmowało grupy emerytów, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 1 sierpnia 2007 roku. Ubezpieczona może rozważyć możliwość dochodzenia swoich praw w oparciu o przepisy ustawy z 13 grudnia 2013 roku o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011 roku do dnia 21 listopada 2012 roku.

Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że cofnięcie apelacji nie narusza prawa, w tym słusznego interesu K. K. i dlatego na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne.

SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SS0 Beata Górska