Kodex AI

I PKN 211/97

Wygrał pozwany
SN12 czerwca 1997·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika, który domagał się przywrócenia do pracy po rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia z jego winy. Uznał, że bezprawna i świadoma odmowa wykonania zgodnego z prawem polecenia przełożonego stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych z art. 52 § 1 pkt 1 KP. Polecenie dotyczyło pomocy przy założeniu choremu kaftana obezwładniającego, a pracownik był sanitariuszem w zespole wyjazdowym karetki, więc czynność mieściła się w jego obowiązkach. SN podkreślił, że odmowa nastąpiła w sytuacji zagrożenia życia i zdrowia personelu oraz pacjentów, co mogło narazić istotne interesy pracodawcy. Zarzut procesowy nie został uwzględniony, ponieważ kasacja nie wskazywała konkretnego przepisu postępowania, który miał zostać naruszony.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Czy świadoma odmowa wykonania zgodnego z prawem polecenia przełożonego może stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.
  • ·Czy polecenie dotyczące pomocy przy czynności medycznej mieściło się w zakresie obowiązków sanitariusza.
  • ·Czy brak wskazania konkretnej podstawy procesowej w kasacji uniemożliwia skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie. Brak tych elementów ma charakter istotny i zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego nie może być uzupełniany w trybie art. 130 KPC, jako że nie jest on brakiem formalnym. Oznacza to zarazem, że skoro w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy nie może badać naruszenia przepisów postępowania, to orzeka na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Sądy obu instancji. Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 52 § 1 pkt 1 KP) nie jest uzasad- niony. Sądy trafnie przyjęły, że bezprawna odmowa wykonania polecenia dotyczącego udzielenia pomocy w założeniu choremu kaftana obezwładniającego stanowi naruszenie podstawowego obowiązku pracowniczego i że to naruszenie ma ciężki charakter. Powód był sanitariuszem w zespole wyjazdowym karetki pogotowia i do jego zakresu obowiązków należało między innymi wykonywanie na polecenie czynności zgodnych z uprawnieniami zawodowymi. Oba Sądy trafnie przyjęły, że wykonywanie poleceń przełożonych jest podstawowym obowiązkiem pracownika, jeżeli są one zgodne z prawem (art. 100 § 1 KP). O ciężkości naruszenia tego obowiązku świadczy świadomość powoda, iż polecenie wydała osoba uprawniona, a odmowa jego wykonania nastąpiła w okolicznościach zagrożenia życia i zdrowia personelu medycznego i pacjentów szpitala, co stanowi zarazem zagrożenie istotnych interesów pracodawcy. Z tych względów na podstawie art. 393 12 KPC orzeczono jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026