II PZP 4/94

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w postępowaniu ze skargi na decyzję inspektora sanitarnego nie ma charakteru wiążącego dla sądu rozpoznającego roszczenia związane ze skutkami choroby zawodowej. Brak jest przepisu, który - tak jak to ma miejsce w art. 11 k.p.c. w odniesieniu do prawomocnych wyroków skazujących wydanych w postępowaniu karnym - wskazywałby na związanie sądu w postępowaniu cywilnym wyrokiem NSA w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Ewentualna zmiana czy uchylenie decyzji administracyjnej uwzględnionej przez sąd przy rozstrzyganiu sprawy cywilnej nie stanowi przyczyny restytucyjnej (art. 403 § 1 k.p.c.). Powyższe rozważania doprowadziły do stwierdzenia zawartego w pkt 2 uchwały. Stanowisko zawarte w pkt 2 uchwały jest kontynuacją dotychczasowej linii orzeczniczej. Sąd Najwyższy w wyroku z 12 czerwca 1979 r., sygn. akt III URN 28/79, (nie publikowanym) w uzasadnieniu stwierdził m.in., że decyzje organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie uznania schorzenia za chorobę zawodową nie są wiążące dla sądu. W uzasadnieniu wyroku z 15 sierpnia 1978 r., III PRN 9/78, (nie publikowanym) Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że możliwość zaspokojenia roszczeń z tytułu choroby zawodowej w postępowaniu sądowym (poprzedzonym postępowaniem przed komisją rozjemczą) nie oznacza "odwołania " od decyzji inspektora sanitarnego. Kontrola decyzji inspektora sanitarnego nie jest celem takiego postępowania. Celem tym jest zaspokojenie materialno-prawnych roszczeń z tytułu choroby zawodowej. Oba przytoczone orzeczenia zapadły przed powołaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednakże zawarta w nich ocena charakteru decyzji inspektora sanitarnego w procesie cywilnym jest w pełni aktualna. Sąd Najwyższy podzielił natomiast wywody zawarte w uzasadnieniu przedstawionego zagadnienia prawnego, a dotyczące właściwości sądu administracyjnego w sprawach skarg na decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stwierdzenia lub odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Decyzja ta jest decyzją organu administracji państwowej podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 196 § 1 k.p.a.). Przytoczone wyżej wywody dotyczące braku związania sądu przy rozpatrywaniu sprawy cywilnej o roszczenia z tytułu choroby zawodowej decyzją inspektora sanitarnego, wskazują, iż decyzja ta jest traktowana jako jedna z okoliczności rozpatrywanych przez ten sąd. Brak jest przepisu upoważniającego sąd pracy i ubezpieczeń społecznych do kontroli decyzji organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Rozstrzyganie o uprawnieniach do świadczeń z tytułu następstw choroby zawodowej nie może być utożsamiane z uznaniem iż decyzja inspektora sanitarnego w kwestii choroby zawodowej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego jako sprawa należąca do właściwości innych sądów (art. 196 § 4 pkt 7 k.p.a.). Kierując się powyższymi względami SN podjął przytoczoną w sentencji uchwałę. ========================================