I PZ 64/02

Wygrał pozwany
SN19 lipca 2002·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Apelacyjnego w sprawie o zapłatę odpraw przeciwko zakładowi mięsnemu. Sąd Okręgowy odrzucił kasację, uznając ją za spóźnioną i niedopuszczalną. Sąd Najwyższy częściowo nie podzielił tej oceny: wskazał, że po nowelizacji k.p.c. prokurator, który nie brał udziału w postępowaniu, może skutecznie wnieść kasację, jeżeli sam w terminie z art. 387 § 3 k.p.c. zażąda doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem albo wniesie kasację w terminie liczonym od doręczenia orzeczenia stronie, która taki wniosek złożyła. W tej sprawie warunek terminowy został spełniony, więc odrzucenie kasacji z tego powodu było niezasadne. Mimo to Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, ponieważ kasacja była niedopuszczalna z innej przyczyny: nie zawierała przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, co jest odrębnym i obowiązkowym elementem kasacji. Samo wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie nie wystarcza. Brak ten jest nieusuwalny i skutkuje odrzuceniem kasacji przez sąd drugiej instancji.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·warunki skutecznego wniesienia kasacji przez prokuratora, który nie brał udziału w postępowaniu
  • ·termin do żądania doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem i termin do wniesienia kasacji
  • ·obowiązek przedstawienia w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie
  • ·niedopuszczalność kasacji z powodu braku elementów formalnych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie. Odwołanie się w zażaleniu do uzasadnienia podstaw kasacyjnych (a takie w istocie są jego wywody) nie oznacza spełnienia obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. (postanowienie z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 52). Wbrew twierdzeniom skarżącego nie chodzi więc o sy- tuację, gdy okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji zostały wskazane, a 5 tylko są niewystarczające do rozpoznania kasacji (taka ocena mogłaby być dokona- na tylko przez Sąd Najwyższy w ramach przedsądu z art. 3937 § 1 w związku z art. 393 k.p.c.), ale o sytuację, gdy w ogóle ich nie wskazano, a więc nie spełniono wy- magania z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Jeżeli skarżący nie wskazał w kasacji okoliczno- ści uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich przedstawienia (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) nie jest spełniony, choćby dały się one wywieść z uzasadnienia kasacji (postanowienie z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001 nr 10, poz. 156; postanowienie z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 nr 10, poz. 157; postanowienie z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11). Brak przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest jej istotną wadą i wyklucza uzupełnienie tego braku, czyniąc kasację niedopuszczalną (posta- nowienie z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 51). Podlega ona odrzuceniu, o czym na podstawie art. 3935 k.p.c. orzeka sąd drugiej instancji. Podniesiony przez skarżącego argument, że niektóre uchybienia procedu- ralne nigdy nie mogą uzasadniać rozpoznania kasacji (co zresztą nie jest zasadne) jest nieadekwatny do przedmiotu zaskarżonego postanowienia. Nie dotyczy ono bo- wiem odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania, lecz jej niedopuszczalności ze względu na niewskazanie okoliczności uzasadniających jej przyjęcie. Argument ten zresztą nie dotyczy wykładni, czy zastosowania przepisu, ale jego treści sformuło- wanej przez ustawodawcę, gdyż w istocie kwestionuje on racjonalność (zasadność) regulacji art. 393 k.p.c. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 39318 § 3 i art. 397 § 2 k.p.c. ========================================