I PKN 779/00

Wygrał pozwany
SN8 stycznia 2002·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieWynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła roszczeń pracownika o ekwiwalent za niewykorzystany urlop i odprawę po przejęciu zakładu pracy przez spółkę. Sąd Najwyższy uznał, że brak wykonania przez dotychczasowego pracodawcę obowiązku poinformowania pracowników o przejściu zakładu pracy (art. 231 § 3 k.p.) nie niweczy skutku przejęcia z art. 231 § 1 k.p. – nowy pracodawca wstępuje z mocy prawa w prawa i obowiązki wynikające ze stosunku pracy. Jednocześnie SN podkreślił, że dotychczasowy pracodawca nie odpowiada za zobowiązania nowego pracodawcy powstałe po przejęciu zakładu. W konsekwencji oddalono kasację powoda w części, w której domagał się odpowiedzialności Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa za odprawę należną po rozwiązaniu stosunku pracy z nowym pracodawcą. Orzeczenie wyjaśnia też, że art. 231 § 2 k.p. reguluje odpowiedzialność za zobowiązania sprzed przejęcia i nie daje podstaw do solidarnej odpowiedzialności zbywcy za długi powstałe później. Spór miał charakter pracowniczy związany z przejściem zakładu pracy i skutkami tego przejścia dla roszczeń pracownika.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Skutek przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę mimo braku zawiadomienia pracowników z art. 231 § 3 k.p.
  • ·Zakres odpowiedzialności dotychczasowego i nowego pracodawcy za zobowiązania ze stosunku pracy po przejęciu zakładu
  • ·Brak podstaw do solidarnej odpowiedzialności zbywcy za zobowiązania nowego pracodawcy powstałe po przejęciu
  • ·Wpływ rozwiązania stosunku pracy przez pracownika w trybie art. 231 § 4 k.p. na roszczenie o odprawę
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie uchwały z dnia 7 lipca 2000 r., III ZP 16/00, OSNAPiUS 2000 r. nr 23, poz. 847; OSP 2001 r. z. 7-8, poz. 100 z glosą A. Lachman) na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie. Jest to przepis wyjątko- wy i gdyby go nie było to za zobowiązania powstałe przed przejęciem zakładu pracy odpowiadałby tylko dotychczasowy pracodawca, a za zobowiązania powstałe po przejęciu - tylko nowy (w ogóle nie ma zobowiązań powstałych „w trakcie przejęcia”). Ten wyjątkowy przepis wprowadza jednak tylko dodatkową odpowiedzialność nowe- go pracodawcy (solidarnie z dotychczasowym), co jest uzasadnione przejęciem za- kładu pracy w znaczeniu przedmiotowym (mienia, z którym związane są zobowiąza- nia), za zobowiązania powstałe przed przejściem zakładu pracy. Nie tylko więc nie wprowadza, ale wręcz wyklucza, odpowiedzialność dotychczasowego pracodawcy za zobowiązania powstałe po przejściu zakładu pracy. Z treści tego przepisu i jego cha- rakteru, a zwłaszcza wyjątkowości regulacji w nim wprowadzonej (pozwalającej, jak słusznie przyjął Sąd drugiej instancji na wnioskowanie a contrario) wynika więc, że za 9 zobowiązania powstałe po przejściu zakładu pracy odpowiada wyłącznie nowy pra- codawca (dotychczasowy nie odpowiada za nie). Oznacza to też, że pełna regulacja odpowiedzialności pracodawców w przypadku przejęcia zakładu pracy jest dokonana w tym przepisie, a więc brak podstaw do sięgania do przepisów Kodeksu cywilnego (art. 300 k.p.). Dodatkowo tylko można więc wskazać, że odpowiedzialności dotych- czasowego pracodawcy nie uzasadniałby też art. 526 k.c. (art. 369 k.c. wskazuje tylko, że zobowiązanie jest solidarne, gdy wynika to z ustawy lub z czynności praw- nej). Zgodnie z art. 526 k.c. nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest odpowiedzialny solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadze- niem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa (pod dalszymi warunkami). Przepis ten (po- dobnie jak art. 231 § 2 k.p.) wprowadza tylko możliwość odpowiedzialności nabywcy za zobowiązania zbywcy, a nie odwrotnie. Także więc art. 526 k.c. nie wprowadza odpowiedzialności zbywcy za zobowiązania nabywcy przedsiębiorstwa (gospodar- stwa rolnego). Ostatecznie należy więc stwierdzić, że z art. 231 § 2 k.p. (a także ze wskazanego jako podstawa kasacji art. 526 k.c.) nie wynika odpowiedzialność do- tychczasowego pracodawcy za zobowiązania nowego pracodawcy powstałe po przejęciu zakładu pracy. Z tych względów kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 39312 k.p.c. ========================================