I PKN 613/00
Sprawa dotyczyła pracownika zatrudnionego od wielu lat jako kierownik przychodni, któremu pracodawca wypowiedział warunki pracy i płacy, wskazując jako przyczynę „zmiany organizacyjne”. Sąd Rejonowy uznał wypowiedzenie za bezskuteczne, ponieważ nie doszło do rzeczywistej likwidacji stanowiska kierownika ani do takich zmian organizacyjnych, które uzasadniałyby obniżenie stanowiska i wynagrodzenia. Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok i oddalił powództwo, uznając wypowiedzenie za zasadne z uwagi na reorganizację zakładu, zwiększenie zakresu działania przychodni oraz potrzebę lepszej współpracy kierowniczej. Sąd Najwyższy uchylił jednak wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazał, że przy ocenie zasadności wypowiedzenia należy badać wyłącznie przyczynę podaną przez pracodawcę, a nie dodatkowe okoliczności, takie jak absencja chorobowa czy konflikt z pracownikami. Sama ogólna wzmianka o zmianach organizacyjnych nie wystarcza — pracodawca musi wykazać konkretny związek przyczynowy między reorganizacją a wypowiedzeniem wobec tego konkretnego pracownika. SN uznał też, że uzasadnienie Sądu Okręgowego nie spełniało wymogów art. 328 § 2 k.p.c.
- ·czy ogólna przyczyna wypowiedzenia zmieniającego w postaci „zmian organizacyjnych” jest wystarczająca bez wykazania konkretnego związku z reorganizacją
- ·zakres kontroli sądu przy ocenie zasadności wypowiedzenia warunków pracy i płacy na podstawie art. 45 § 1 k.p. w zw. z art. 42 § 1 k.p.
- ·czy sąd może opierać ocenę zasadności wypowiedzenia na okolicznościach niewskazanych przez pracodawcę w oświadczeniu o wypowiedzeniu
- ·wymogi uzasadnienia wyroku z art. 328 § 2 k.p.c.