Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracyInne
Podsumowanie AI
Sprawa dotyczyła pracownicy urzędu gminy, której wypowiedziano umowę o pracę po reorganizacji referatu budżetu, podatków i planowania. Pracodawca twierdził, że doszło do likwidacji stanowiska pracy i zmniejszenia zatrudnienia. Sąd pierwszej instancji uznał wypowiedzenie za uzasadnione, ale sąd odwoławczy przywrócił powódkę do pracy, wskazując, że reorganizacja nie spowodowała rzeczywistej likwidacji jej stanowiska ani zmniejszenia liczby pracowników, a jedynie zmianę i przesunięcie zakresów obowiązków między pracownikami. Sąd Najwyższy oddalił kasację pracodawcy. Podkreślił, że sama reorganizacja organizacyjna nie wystarcza jako przyczyna wypowiedzenia, jeśli nie pozostaje w związku przyczynowym z koniecznością zwolnienia konkretnego pracownika. W tej sprawie zadania powódki nadal należały do urzędu, a pracodawca nie wykazał, by zmiany organizacyjne uzasadniały akurat jej zwolnienie. Orzeczenie potwierdza, że przy wypowiedzeniu z przyczyn organizacyjnych konieczne jest wykazanie realnej i konkretnej potrzeby rozwiązania umowy z daną osobą.
Kluczowe kwestie prawne:
·czy reorganizacja zakładu pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę
·czy doszło do rzeczywistej likwidacji stanowiska pracy powódki
·czy istnieje związek przyczynowy między zmianami organizacyjnymi a zwolnieniem konkretnego pracownika
·czy pracodawca prawidłowo dobrał pracownika do zwolnienia przy reorganizacji
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 8 czerwca 2001 r.
I PKN 453/00
Zmiany organizacyjne, które nie pozostają w związku przyczynowym z
koniecznością lub potrzebą zwolnienia konkretnego pracownika, nie stanowią
uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 § 1 KP).
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie
SN: Katarzyna Gonera, Roman Kuczyński.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2001 r. sprawy z powódz-
twa Barbary S. przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w Ś. o przywrócenie do pracy, na
skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpie-
czeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 9 marca 2000 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
U z a s a d n i e n i e
Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 27 października
1999 r. oddalił powództwo Barbary S. przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w Ś. o
przywrócenie do pracy.
Rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych.
Powódka była zatrudniona w pozwanym Urzędzie na podstawie umowy o pracę z 2
stycznia 1973 r. na stanowisku referenta do spraw organizacyjno-administracyjnych,
następnie mianowana została 1 października 1983 r. na stanowisko inspektora, po
czym strony ponownie zawarły umowę o pracę z 25 stycznia 1991 r. na stanowisku
inspektora do spraw księgowości. Zgodnie z regulaminem organizacyjnym i strukturą
organizacyjną Urzędu Miasta i Gminy wprowadzoną uchwałą nr 31/XII/94, skarbniko-
wi Miasta i Gminy podlegał referat budżetowo-księgowy, w którego skład wchodzili
pracownicy zatrudnieni na stanowiskach: inspektora do spraw wymiaru podatków
(R.S.), dwóch inspektorów do spraw księgowości budżetowej (B.P. i J.S.), dwóch
inspektorów do spraw księgowości podatkowej (M.K. i powódka Barbara S.), inspek-
2
tora do spraw płac i rozliczeń podatkowych (J.S.) i kasjera-inspektora „do spraw ko”
(U.F.). Do obowiązków powódki należało prowadzenie księgowości podatkowej
zgodnie z instrukcją Ministra Finansów w zakresie podatku rolnego od rolników indy-
widualnych, podatku od nieruchomości od osób fizycznych, opłaty targowej, opłaty
skarbowej, opłaty z tytułu dzierżawy mienia PFZ, sum do wyjaśnienia, podatków
zniesionych, opłat eksploatacyjnych i różnych opłat. Halina K. zajmowała się podob-
nymi czynnościami, lecz dotyczącymi jednostek uspołecznionych. W tej strukturze
organizacyjnej, oprócz pracowników referatu budżetowo-księgowego i Urzędu Stanu
Cywilnego, wszyscy pozostali pracownicy zajmowali samodzielne stanowiska podle-
głe burmistrzowi. Były wśród nich Bogusława P. - inspektor do spraw planowania i
kadr oraz Barbara P. - inspektor do spraw zasobów lokalowych i gospodarki komu-
nalnej. W lutym 1999 r. zatrudnionych było 35 pracowników. Uchwałą nr 35/VII/99
Rady Miasta i Gminy Ś. z 25 lutego 1999 r. zatwierdzono nowy regulamin organiza-
cyjny Urzędu Miasta i Gminy w Ś. wraz z nową strukturą organizacyjną. W nowej
strukturze skarbnikowi Gminy podlega referat budżetu, podatków i planowania, w
skład którego wchodzą: zastępca skarbnika (R.S.), dwa stanowiska do spraw księ-
gowości budżetowej (B.P. i J.S.), stanowisko do spraw płac i ubezpieczeń (J.S.), sta-
nowisko do spraw wymiaru podatków i opłat (H.K.), stanowisko do spraw podatków i
planowania (B.P.), stanowisko do spraw księgowości podatków i mienia gminnego
(B.P.). Część obowiązków powódki przejęła B.P., która wykonuje też część czynno-
ści wykonywanych dotąd przez H.K. Pozostałe obowiązki powódki wykonuje teraz
B.P., oprócz należących do niej już uprzednio obowiązków w zakresie planowania. W
referacie budżetu, podatków i planowania zlikwidowano stanowisko kasjera, a
wszystkie wpłaty przyjmuje Bank Spółdzielczy w Ś. U.F., która była kasjerem i „pro-
wadziła nadzór nad kulturą”, została przeniesiona na stanowisko inspektora do spraw
ewidencji działalności gospodarczej w Urzędzie Stanu Cywilnego. Umowę o pracę
wypowiedziano powódce. Obecnie zatrudnionych jest 34 pracowników. Geodeta
gminny wykonuje swe obowiązki na podstawie umów zlecenia. Zmiany wprowadzone
w referacie budżetu, podatków i planowania doprowadziły do równomiernego
obciążenia pracą wszystkich stanowisk i były wymuszone wprowadzeniem od stycz-
nia 1999 r. nowych aktów prawnych w zakresie rozliczeń budżetowych. Zmiany te
doprowadziły do faktycznej likwidacji stanowiska pracy i w efekcie do zmniejszenia
zatrudnienia w Urzędzie. Pracownice, wśród których burmistrz dokonywał wyboru
osoby do zwolnienia, mają podobne wykształcenie i podobny staż pracy. Pracodaw-
3
ca zwalniając powódkę nie kierował się względami osobistymi. Sąd Rejonowy uznał,
że „przyczyna wypowiedzenia była prawdziwa”.
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu, po roz-
poznaniu apelacji powódki od tego wyroku, wyrokiem z dnia 9 marca 2000 r. zmienił
go i przywrócił powódkę do pracy w Urzędzie Miasta i Gminy w Ś. na poprzednich
warunkach. Zdaniem Sądu drugiej instancji, Sąd Rejonowy wyprowadził wnioski,
które nie wynikają z materiału dowodowego zebranego w sprawie. Sąd Okręgowy
ustalił na podstawie zeznań świadków, dokumentów organizacyjnych i zakresów
czynności poszczególnych pracowników, że w swym całokształcie nie został zmie-
niony merytoryczny zakres działania referatu budżetu, podatków i planowania, nie
zmieniła się liczba zatrudnionych tam pracowników, przed jego reorganizacją, jak
również po reorganizacji, natomiast uległy zmianie poszczególne zakresy czynności
osób tam zatrudnionych poprzez łączenie bądź dzielenie obowiązków na poszcze-
gólnych stanowiskach pracy. Taka manipulacja - jak to określił Sąd drugiej instancji -
zakresami obowiązków, gdy nie dochodzi do merytorycznej zmiany działalności re-
feratu budżetu, podatków i planowania, co więcej skutkiem tych zabiegów nie
zmniejsza się liczba pracowników tam zatrudnionych, a nadto do tej komórki zostają
wprowadzeni pracownicy spoza niej, nie może dać podstaw do wniosku, że stanowi-
sko powódki uległo likwidacji. Sąd Okręgowy podniósł też, że strona pozwana, która
rozwiązała umowę o pracę tylko z jedną osobą, za kryterium doboru pracownika do
zwolnienia uznała staż i wykształcenie, a zwolniła powódkę legitymującą się 30 let-
nim stażem pracy przy pozostawieniu osób ze stażem 25 letnim.
Strona pozwana wniosła kasację od tego wyroku, podnosząc zarzut narusze-
nia art. 45 KP przez uznanie, że wypowiedzenie powódce umowy o pracę było nie-
uzasadnione i przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie, tj. reorganizacja Urzędu i
likwidacja stanowiska pracy powódki nie była prawdziwa, a także naruszenia zasady
swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 233 KPC przez Sąd drugiej instancji
przez ustalenie, że u pozwanego nie nastąpiła reorganizacja połączona ze zmniej-
szeniem zatrudnienia i likwidacją stanowiska pracy powódki, a tylko manipulowanie
zakresami obowiązków poprzez ich łączenie lub dzielenie. W uzasadnieniu kasacji
podnosi się, że z aktów prawa miejscowego wynika, iż w referacie, w którym praco-
wała powódka zostało zlikwidowane stanowisko pracy do spraw księgowości podat-
kowej i kasjerki oraz zostało utworzone nowe stanowisko zastępcy skarbnika gminy.
W nowej strukturze referatu nie ma już stanowiska pracy powódki, które rozdzielone
4
zostało pomiędzy dwa nowe stanowiska pracy. Nie jest przy tym istotne z formalnego
punktu widzenia, czy w wyniku reorganizacji zatrudnienie zmniejszyło się o jeden
etat, czy o kilka oraz, że w referacie pracuje taka sama liczba pracowników, jak
przed reorganizacją. „Przecież mają oni inne zakresy czynności i są to inni pracowni-
cy [...]”. Zdaniem skarżącego, to Sąd drugiej instancji wysnuł z zebranego materiału
dowodowego nielogiczne wnioski. W piśmie procesowym zawierającym przytoczenie
nowego uzasadnienia podstaw kasacji strona pozwana twierdzi, że przeprowadzone
zmiany organizacyjne należy ocenić nie tylko w ramach jednego referatu, ale całego
Urzędu oraz że zakres zadań referatu budżetu i podatków uległ poszerzeniu o
sprawy planowania, natomiast zmniejszył się o sprawy kultury i oświaty, które prze-
szły do samodzielnego stanowiska pełnomocnika do spraw oświaty oraz o stanowi-
sko kasjera (obecnie obsługę kasową prowadzi bank). Utworzono nowe stanowisko
zastępcy skarbnika.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji powódki
ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Są-
dowi drugiej instancji.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona. Nie doszło w zaskarżonym wyroku do błędu w
wykładni art. 45 KP (chodzi prawdopodobnie tylko o § 1 tego przepisu, bo tej jed-
nostki redakcyjnej dotyczą jedynie rozważania zawarte w uzasadnieniu kasacji). Sąd
Okręgowy nie stwierdził, że zmiany organizacyjne powodujące zmniejszenie zatrud-
nienia i likwidację stanowiska pracy nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowie-
dzenia umowy o pracę. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne było to, czy przeprowa-
dzona reorganizacja mogła być uznana za przyczynę rozwiązania umowy o pracę z
powódką. Problem sprowadzał się do ustalenia związku przyczynowego między
wprowadzonymi zmianami a zwolnieniem powódki. W tym sensie ważne były wnio-
ski, jakie zostały wyprowadzone z dokonanych ustaleń faktycznych. Nie można po-
wiedzieć, by ustalenia i wnioski Sądu drugiej instancji naruszały zasadę swobodnej
oceny dowodów zawartą w art. 233 KPC (również chodzi zapewne o § 1). Sama
strona pozwana w kasacji podniosła, że zakres działania komórki organizacyjnej, w
której zatrudniona była powódka uległ zwiększeniu, a nie zmniejszeniu, chociaż nie
należą już do niego sprawy kultury i oświaty oraz obsługa kasowa Urzędu. Zmiana w
5
zakresie kultury i oświaty nie jest istotna, gdyż te zagadnienia przypisano do zakresu
obowiązków pracownika zatrudnionego w innej komórce. Likwidacja kasy spowodo-
wała znaczącą różnicę w zadaniach ocenianych z punktu widzenia nie tylko referatu,
w którym pracowała powódka, ale i całego Urzędu. Obsługa kasowa Urzędu została
przeniesiona poza Urząd, przejął ją bank. Ta zmiana mogła spowodować likwidację
stanowiska pracy i konieczność zwolnienia pracownika, ale nie dotyczyło to powódki.
Czynności przez nią wykonywane nadal należą do zadań Urzędu. Przeprowadzona
reorganizacja nie miała takiego charakteru, że doprowadziła do zmniejszenia za-
trudnienia przez przypisanie zadań mniejszej liczbie pracowników (czyli zwiększenie
ich obowiązków). Nie stało się w szczególności tak, że zadania wykonywane dotąd
przez powódkę dodano do obowiązków innych osób. Zadania te rozdzielono pomię-
dzy inne pracownice, ale powiązane to zostało z odebraniem tym osobom ich do-
tychczasowych czynności. Wynika to wprost z twierdzeń zawartych w kasacji. Nie
można zatem czynić zarzutu Sądowi Okręgowemu, że popełnił błąd w ustaleniach
faktycznych, który wywarł istotny wpływ na wynik sprawy. Z twierdzeń samej strony
pozwanej nie wynika bowiem związek przyczynowy między zwolnieniem powódki a
przeprowadzonymi zmianami organizacyjnymi. Zmiany, które nie pozostawały w ta-
kim związku z dokonanym wypowiedzeniem, nie mogą stanowić jego uzasadnienia.
Kasacja jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegała zatem od-
daleniu (art. 39312
KPC).
========================================