I PZ 47/01

Orzeczenie procesowe
SN10 sierpnia 2001·
Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracyInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła powództwa o przywrócenie do pracy i odprawę, jednak przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego nie była merytoryczna zasadność roszczeń pracowniczych, lecz dopuszczalność kasacji. Sąd Okręgowy odrzucił kasację powoda z powodu braku przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, wymaganych przez art. 3933 § 1 KPC. Powód w zażaleniu próbował wskazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, ale zrobił to dopiero po terminie do wniesienia kasacji. Sąd Najwyższy uznał, że takie uzupełnienie jest spóźnione i nieskuteczne, a brak ten nie stanowi zwykłego braku formalnego podlegającego uzupełnieniu. W konsekwencji kasacja była niedopuszczalna, a zażalenie powoda oddalono. Orzeczenie ma charakter proceduralny i nie rozstrzyga o zasadności żądania przywrócenia do pracy ani o odprawie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji
  • ·spóźnione powołanie istotnego zagadnienia prawnego w zażaleniu
  • ·odróżnienie braku formalnego pisma od istotnej wady kasacji
  • ·niedopuszczalność kasacji z powodu niespełnienia przesłanek z art. 3933 § 1 KPC
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 10 sierpnia 2001 r. I PZ 47/01 Spóźnione jest przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpozna- nie kasacji (art. 3933 § 1 pkt 3 KPC) dopiero w zażaleniu na postanowienie o jej odrzuceniu. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jadwiga Skibińska-Adamowicz. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2001 r. sprawy z powództwa Jerzego J. przeciwko KGHM Miedź SA Oddziałowi - Zakłady Górnicze R. w P. o przywrócenie do pracy i odprawę, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecz- nych w Legnicy z dnia 8 maja 2001 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 5 października 2000 r. oddalił po- wództwo Jerzego J. w zakresie żądania przywrócenia do pracy oraz zasądzenia bra- kującej części odprawy emerytalnej i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy wyrokiem z dnia 15 lutego 2001 r. zmienił powyższy wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od strony poz- wanej KGHM Polska Miedź Spółki Akcyjnej Oddziału: Zakłady Górnicze „R.” w P. na rzecz powoda kwotę 12.431,25 zł brutto z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2000 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania oraz oddalił apelację w pozostałej części. Kasację od tego wyroku wniósł powód, zarzucając naruszenie prawa material- nego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 45 § 2 i § 3 KP oraz art. 112 i 113 KP poprzez uznanie za nieuzasadnione przywrócenie powoda do pracy ze względu na wiek oraz naruszenie art. 233 KPC polegające na niewłaściwej ocenie 2 zebranego materiału dowodowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, wskutek pominięcia okoliczności, iż powodowi brakowało tylko 5 miesięcy do nabycia upraw- nień do emerytury górniczej. Kasacja zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego orze- czenia i uwzględnienie w całości roszczeń powoda z uwzględnieniem kosztów postę- powania kasacyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji i poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Postanowieniem z dnia 8 maja 2001 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych w Legnicy odrzucił kasację powoda. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że złożone przez powoda pismo dotknięte jest istotną wadą, nie będącą brakiem formalnym pisma i nie podlegającą usunięciu w trybie art. 130 KPC, w po- staci braku przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. W zażaleniu na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia powód podał, że w kasacji wykazane zostało, iż w przedmiotowej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i tym samym kasacja spełnia wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. We- dług powoda istotnym zagadnieniem prawnym jest odpowiedź na pytanie: „Czy Sąd drugiej instancji mógł zasądzić na rzecz powoda odszkodowanie na podstawie art. 45 § 2 KP zamiast przywrócenia do pracy, pomimo uznania, że wypowiedzenie po- wodowi umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, a powodowi brakuje pięć miesięcy do nabycia uprawnień do emerytury górniczej”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Okręgowy odrzucając kasację słusznie wskazał, iż jest ona dotknięta bra- kiem powodującym jej niedopuszczalność. Znowelizowany przepis art. 393 3 § 1 KPC określa wymogi, jakie obecnie powinna spełniać kasacja jako szczególny środek od- woławczy. Oprócz dotychczasowych wymagań w postaci podstaw kasacji i ich uza- sadnienia konieczne jest przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, w sposób nawiązujący do treści art. 393 KPC, w którym określone zostały przesłanki odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania. Jedną z takich przesłanek jest wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego. Powód nie powołał jednakże w kasacji występowania zagadnienia prawnego jako okoliczności uzasadniającej - w jego oce- 3 nie - rozpoznanie kasacji. Nie przedstawił też żadnej innej okoliczności uzasadniają- cej przyjęcie kasacji. Nie uczynił tego też w oddzielnym piśmie procesowym, co było- by dopuszczalne w otwartym terminie do wniesienia kasacji, nie jest natomiast sku- teczne po upływie miesięcznego terminu. Dlatego też przedstawienie w zażaleniu okoliczności uzasadniającej przyjęcie kasacji jest spóźnione, a zatem pozbawione znaczenia. W tej sytuacji kasacja powoda nie spełnia wszystkich warunków określo- nych w przepisie art. 393 3 § 1 KPC. Wymogi te - jak słusznie podkreślił Sąd Okrę- gowy - odmiennie niż wymagania przewidziane dla pisma procesowego, o których mowa w art. 3933 § 2 KPC - nie są traktowane jako braki formalne, które mogłyby być uzupełnione w trybie art. 130 KPC. Ich brak stanowi istotną wadę kasacji, która nie może zostać usunięta. Tym samym kasacja niespełniająca powyższych wymagań należy do kategorii kasacji niedopuszczalnych w rozumieniu art. 3935 KPC. Stąd zażalenie powoda jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 39318 § 3 KPC. ========================================