I PZP 3/13
Sprawa dotyczyła nauczyciela zatrudnianego w szkole na kolejnych umowach terminowych, mimo że – zdaniem sądu – przy braku przesłanek z art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela powinien być zatrudniony na czas nieokreślony. Powód domagał się ustalenia, że od 1 września 2007 r. łączył go z pozwanym stosunek pracy na czas nieokreślony. Sąd Rejonowy uwzględnił to żądanie częściowo: ustalił istnienie umowy na czas nieokreślony od 1 września 2007 r. do 31 sierpnia 2010 r., ale nie dalej, uznając, że po tej dacie stosunek pracy nie trwał, ponieważ pracodawca wydał świadectwo pracy i nie dopuszczał powoda do pracy. Sąd Okręgowy powziął wątpliwość, czy po takim zakończeniu zatrudnienia nauczyciel może jeszcze skutecznie żądać ustalenia istnienia stosunku pracy na podstawie art. 189 k.p.c., czy też powinien dochodzić roszczeń z art. 56 k.p. w związku z Kartą Nauczyciela. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zawarcie z nauczycielem umowy terminowej bez ustawowych podstaw oznacza w istocie zatrudnienie na czas nieokreślony. Jednocześnie samo świadectwo pracy nie jest oświadczeniem woli rozwiązującym stosunek pracy, a niedopuszczenie do pracy w tych okolicznościach nie oznacza skutecznego rozwiązania umowy. W konsekwencji, skoro nie doszło do skutecznego rozwiązania bezterminowego stosunku pracy, nauczyciel mógł dochodzić ustalenia jego istnienia. Ostatecznie uchwała była korzystna dla powoda co do możliwości dochodzenia ustalenia.
- ·czy nauczyciel zatrudniony na umowie terminowej bez podstaw z Karty Nauczyciela może żądać ustalenia umowy na czas nieokreślony
- ·czy wydanie świadectwa pracy i niedopuszczenie do pracy stanowią rozwiązanie stosunku pracy
- ·relacja między powództwem o ustalenie z art. 189 k.p.c. a roszczeniami z art. 56 k.p. i art. 91c Karty Nauczyciela
- ·skutki naruszenia art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela przy zawieraniu umów terminowych z nauczycielem