II UZ 50/11

UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z wniosku W. J. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, przy udziale zainteresowanej J. J., o wysokość świadczenia, na skutek skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawcy W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 18 kwietnia 2011 r., postanowił oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej i odrzucić skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że orzeczenie Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi W. J. w dniu 20 maja 2011 r., natomiast sama skarga kasacyjna została złożona w dniu 22 lipca 2 2011 roku. Dlatego też, przedmiotową skargę kasacyjną należy uznać za spóźnioną w świetle art. 3985 k.p.c. Podniesiono także, że skarżący nie wykazał, iż skarga kasacyjna została złożona w niniejszej sprawie po upływie terminu bez winy skarżącego. Okolicznością wyłączającą winę skarżącego w nieterminowym złożeniu skargi kasacyjnej nie może być wskazywana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność, iż nie mógł on w wymaganym terminie uzyskać pełnomocnictwa od skarżącego. Przedłożenie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej - jako warunek formalny skargi kasacyjnej - mogło być uzupełnione w toku postępowania sądowego. Sąd wskazał ponadto, że okolicznością uzasadniającą uwzględnienie przedmiotowego wniosku nie mógł być również pobyt pełnomocnika skarżącego w domu w związku ze zgłaszanymi schorzeniami. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego w takiej sytuacji profesjonalny pełnomocnik powinien udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu zapewnienia ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że „złożenie przez pełnomocnika skargi kasacyjnej z 2-dniowym opóźnieniem nastąpiło bez jego zawinienia, gdyż jest to usprawiedliwione jego chorobą uniemożliwiającą wychodzenie z domu i w tym czasie nie mógł udzielić pełnomocnictwa innemu pełnomocnikowi gdyż prowadzi kancelarią radcy prawnego osobiście i w kancelarii nie są zatrudnieni inni prawnicy, którym mógłby udzielić substytucji do złożenia skargi kasacyjnej”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Trafnie przyjął Sąd drugiej instancji, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.) nastąpiło bez jego winy. Podzielić należy pogląd, że niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa do skargi kasacyjnej stanowi 3 brak formalny tego pisma procesowego, który można uzupełnić po jej wniesieniu – na wezwanie przewodniczącego. Stąd też trudności z uzyskaniem potwierdzenia pełnomocnictwa na piśmie od strony nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jeśli zaś chodzi o „chorobę uniemożliwiającą wychodzenie z domu”, która wedle skarżącego usprawiedliwia niedochowanie terminu, to zauważyć należy, że z zaświadczenia lekarskiego z dnia 15 lipca 2011 r. wynika, że pełnomocnik ubezpieczonego „w dniach 15 - 22.07.2011 powinien pozostać w domu z powodu: 1. Nadciśnienia tętniczego, 2. Infekcji wirusowej”. Nie potwierdza ono natomiast samo w sobie niemożności dochowania - z uwagi na chorobę - upływającego z dniem 20 lipca 2011 r. terminu do sporządzenia i wniesienia skargi (którego bieg rozpoczął się 20 maja 2011 r.). Uchybienie terminu byłoby w tym przypadku usprawiedliwione, gdyby do dnia 14 lipca 2011 r. skarga nie została sporządzona bądź została sporządzona, ale pełnomocnik ubezpieczonego nie mógł skorzystać z pomocy innych osób w nadaniu jej w urzędzie pocztowym. Warunkiem bowiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest wykazanie przez stronę, że pomimo całej swej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie, a więc, że zachodziła niezależna od niej przeszkoda. Inaczej rzecz ujmując, przy tej ocenie należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, Lex, nr 50679). Rzecz jednak w tym, że w argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu brak jakichkolwiek odniesień do tych istotnych kwestii. Nie sposób zatem uznać, że skarżący uprawdopodobnił, iż nie wniósł skargi kasacyjnej w przepisanym terminie bez swojej winy. Nie ma więc znaczenia błędny pogląd Sądu drugiej instancji, z którego zdaje się wynikać, że w każdych okolicznościach choroba pełnomocnika w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma znaczenia przy ocenie braku winy w niedochowaniu tego terminu, gdyż ”profesjonalny pełnomocnik powinien udzielić 4 pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu zapewnienia ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi kasacyjnej”. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 3971 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.