II UZ 39/99

Orzeczenie procesowe
SN23 kwietnia 1999·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające kasację w sprawie o wysokość świadczenia zbiegowego z KRUS. Uznał, że uzasadnienie odrzucenia kasacji było wadliwe, ponieważ sąd drugiej instancji nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia ani nie podał danych pozwalających na kontrolę, czy rzeczywiście była ona niższa niż próg dopuszczalności kasacji. SN podkreślił, że ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia należy do strony, a jej sprawdzenie do sądu drugiej instancji. W konsekwencji sprawę przekazano Sądowi Apelacyjnemu do ponownego sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·obowiązek sądu drugiej instancji wskazania w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu kasacji wartości przedmiotu zaskarżenia
  • ·kontrola prawidłowości ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie o świadczenie z ubezpieczenia społecznego
  • ·wymogi formalne odrzucenia kasacji na podstawie art. 393 pkt 1 KPC
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 23 kwietnia 1999 r. II UZ 39/99 W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu kasacji na podstawie art. 3935 w związku z art. 393 pkt 1 KPC sąd drugiej instancji ma obowiązek wska- zania wartości przedmiotu zaskarżenia. Przewodniczący: SSN Stefania Szymańska, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Maria Tyszel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Janiny F. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w B. o wysokość świadczenia zbiegowego, na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 26 lutego 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyj- nemu w Lublinie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 lutego 1999 r. [...] odrzu- cił kasację Janiny F. od wyroku tegoż Sądu z dnia 11 grudnia 1998 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 393 pkt 1 KPC czyli, że Sąd uznał iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od pięciu ty- sięcy złotych. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu celem nadania biegu kasacji twierdząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi prawie dziewięć tysięcy złotych i wnosząc o wezwanie jej do wykazania wartości przedmiotu zaskarżenia. 2 Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. W zaskarżonym postanowieniu wskazano jedy- nie, że „sprawa” dotyczy wysokości świadczenia zbiegowego z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie określono natomiast ani wartości przedmiotu zas- karżenia ustalonego zgodnie z art. 22 KPC, ani nawet miesięcznej wysokości docho- dzonego świadczenia. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia uniemożliwia kontrolę jego zasadności. Określenie wartości przedmiotu zaskarżenia należy do strony, a jego sprawdzenie, na podstawie art. 25 w związku z art. 3935 KPC dokonuje Sąd drugiej instancji, a nie Sąd Najwyższy. Sąd drugiej instancji ma obowiązek wskazania w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu kasacji na podstawie art. 393 pkt 1 KPC wartości przedmiotu zaskarże- nia ustalonej w wyniku jej sprawdzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39318 KPC orzeczono jak w sentencji postanowienia. ========================================