II UZ 21/11

POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z udziałem P. Spółki z o.o. o składki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lipca 2011 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., oddala zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację wnioskodawcy M. M. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 21 czerwca 2010 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o składki, wskazując w uzasadnieniu, że pełnomocnik wnioskodawcy, będący radcą prawnym, wnosząc apelację nie uiścił opłaty podstawowej przewidzianej w art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.), co - w myśl art. 1302 § 3 k.p.c. - powoduje odrzucenie apelacji. Sąd wskazał także, że niezasadnie Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika 2 wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez uiszczenie kwoty 30 zł z tytułu opłaty podstawowej (k.142, 143), gdyż zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c. apelacja powinna zostać przez ten Sąd odrzucona. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego uchylenie, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania – art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i art. 1302 § 3 k.p.c. W ocenie pełnomocnika wnioskodawcy, Sąd odrzucając apelację, powołał się na przesłanki zawarte w art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1571), jednak zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. W ocenie pełnomocnika przepis ten znajduje również zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, gdyż w wyniku wydania w dniu 21 czerwca 2010 r. wyroku przez Sąd Okręgowy, zakończone zostało postępowaniu w tej instancji, tak więc apelacja złożona w dniu 25 sierpnia 2010 r., została złożona w czasie obowiązywania ustawy nowelizującej, która uchyliła art. 1302 § 3 k.p.c. Tym samym wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych apelacji poprzez uiszczenie należnej opłaty, było zasadne, gdyż zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej, nowe przepisy k.p.c. znajdują zastosowanie do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Rzeczywiście, jak podnosi wnoszący zażalenie, art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu „Sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w 3 wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia”, został uchylony przez art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 9 tej ustawy, weszła ona w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli 1 lipca 2009 r. Kluczowe znaczenie w sprawie ma jednak jej art. 8, który stwierdza, że przepisy ustawy stosuje się do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie, czyli po 1 lipca 2009 r. (z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-5, które nie odnoszą się do niniejszej sprawy). Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., II PZ 22/09, (niepublikowane) - do apelacji wniesionej w postępowaniu wszczętym do dnia 1 lipca 2009 r. tj. do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, stosuje się art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed jego uchyleniem na mocy art. 1 ust. 1 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte wniesieniem przez wnioskodawcę w dniu 22 września 2008 r. odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 31 lipca 2008 r., co oznacza, że przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. nie znajdują w sprawie zastosowania, stąd prawidłowo Sąd Apelacyjny - na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. - odrzucił apelację. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.