I PK 6/11

Uzasadnienie Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 26 kwietnia 2010 r. Wyrok z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 9 sierpnia 2010 r. 15 października 2010 r. doręczono stronie skarżącej postanowienie Sądu Okręgowego z uzasadnieniem oddalające wniosek o powoda o zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik z wyboru powoda wniósł skargę kasacyjną 14 grudnia 2010 r., nie składając wniosku o przywrócenie terminu (art. 169 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Sprawdzenie zachowania terminu do wniesienia środka zaskarżenia należy do tego sądu, za pośrednictwem którego wnosi się ten środek. W przypadku skargi kasacyjnej sprawdzenie zachowania terminu do jej wniesienia jest przede wszystkim obowiązkiem sądu drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.) – postanowienie SN z 23 sierpnia 2007 r., I UK 143/07, niepubl. Zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji. Termin na wniesienie skargi kasacyjnej wynosi dwa miesiące od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej (art. 3985 § 1 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3985 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.