Kodex AI

I PK 177/07

Wygrał powód
SN8 stycznia 2008·sentence
Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracyInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pozwanej spółki i utrzymał w mocy wyrok przywracający powódkę do pracy. Spór dotyczył wypowiedzenia umowy o pracę z powodu rzekomo wadliwego prowadzenia ewidencji i rozliczania zużycia paliwa oraz kart drogowych, a także nieobciążania kierowców za przepały paliwa. Sądy ustaliły, że wypowiedzenie było zbyt ogólne, nie wskazywało konkretnych zdarzeń, okresów ani sposobu naruszenia obowiązków, przez co pracownica nie mogła skutecznie się bronić. Dodatkowo część zarzutów okazała się niezasadna, bo powódka przez lata wykonywała pracę prawidłowo, a niektóre czynności były faktycznie uniemożliwiane przez pracodawcę lub wykonywane według wcześniejszych ustaleń. SN podkreślił, że w skardze kasacyjnej nie można skutecznie kwestionować ustaleń faktycznych i oceny dowodów, a przyczyna wypowiedzenia musi być skonkretyzowana w sposób umożliwiający pracownikowi obronę. Nie wykazano też przesłanek do odmowy przywrócenia do pracy na podstawie art. 45 § 2 k.p.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·wymóg konkretnego i zrozumiałego wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę (art. 30 § 4 k.p.)
  • ·ocena zasadności wypowiedzenia w kontekście zarzutów dotyczących ewidencji i rozliczania paliwa
  • ·dopuszczalność przywrócenia pracownika do pracy mimo twierdzeń pracodawcy o likwidacji stanowiska i konflikcie
  • ·granice kontroli kasacyjnej w zakresie ustaleń faktycznych i oceny dowodów
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie wyroku SN z 16 kwietnia 2003, I PK 154/02, Prawo Pracy 2003, nr 11, s. 35). Likwidacja stanowiska pracy w sytuacji, gdy zadania związane z tym stanowiskiem są nadal realizowane w zakładzie pracy nie może być uznana za 16 podstawę stwierdzenia niemożliwości przywrócenia pracownika do pracy na poprzednich warunkach (zob. wyrok SN z 25 lipca 2006 r., I PK 56/06, Monitor Prawniczy 2007 nr 4, s. 206). Przypomnienia wymaga również to, że Sąd Najwyższy już w przeszłości wskazywał, że likwidacja stanowiska pracy nie stoi na przeszkodzie przywróceniu do pracy pracownika, z którym pracodawca rozwiązał umowę o pracę z naruszeniem prawa (zob. np.: wyrok SN z 16 kwietnia 2003, I PK 154/02, Prawo Pracy 2003, nr 11, s. 35). Także zatrudnienie nowego pracownika w miejsce zwolnionego z pracy nie jest wystarczające do uznania, że przywrócenie do pracy jest niemożliwe lub niecelowe (wyrok SN z 17 lutego 1998 r., I PKN 572/97, OSNAP 1999 nr 3, poz. 83). Sąd Najwyższy uznał również, że nie każdy konflikt uzasadnia wniosek o niecelowości przywrócenia pracownika do pracy, lecz tylko konflikt poważny, długotrwały, głęboki, a przede wszystkim zawiniony przez pracownika lub powstały na tle dotyczących go okoliczności (zob. wyroki SN z: 28 lipca 1999 r., I PKN 110/99, OSNP 2000, nr 21, poz. 780; 19 listopada 1997 r., I PKN 374/97, OSNP 1998, nr 17, poz. 508). Wobec tego rozpatrywany zarzut, motywowany w skardze redukcją zatrudnienia i likwidacją stanowiska pracy powódki (przy dalszej realizacji jej zadań w zakładzie) oraz zatrudnieniem na jej miejscu innego pracownika i wynikającym stąd konfliktem interesów, nie może być uznany za usprawiedliwiony. Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie 39814 k.p.c., orzekł jak w sentencji. /tp/
Dodano: 1 kwietnia 2026