II PZ 17/06

Postanowienie z dnia 17 maja 2006 r. II PZ 17/06 Skarga kasacyjna niezawierająca wskazania zakresu, w jakim zaskarża orzeczenie (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.) lub niezawierająca oznaczenia zakresu żą- danego uchylenia zaskarżonego orzeczenia (art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c.) podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2006 r. sprawy z powództwa Bogdana K. przeciwko Prezydentowi Miasta O. o uchy- lenie kary dyscyplinarnej i wynagrodzenie, na skutek zażalenia powoda na postano- wienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 1 lutego 2006 r. [...] o d d a l i ł zażalenie U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 1 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych w Opolu na podstawie art. 3986 § 2 k. p. c. odrzucił skargę kasa- cyjną powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 27 października 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgo- wy wskazał, że pełnomocnik powoda wniósł w jego imieniu „kasację” od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 27 paź- dziernika 2005 r. Zawiera ona zaskarżenie i wniosek o „uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia” oraz o zasądzenie kosz- tów sądowych według norm przepisanych. Stronę pozwaną natomiast oznaczono jako „Prezydent Miasta O. reprezentujący Gminę O.”. Wartość przedmiotu zaskarże- nia określono kwotą 3.480 zł. Takie sporządzenie „kasacji” Sąd Okręgowy uznał za sprzeczne z mającym zastosowanie w sprawie art. 3984 i art. 3982 § 1 k. p. c. Nie jest 2 bowiem dopuszczalna skarga kasacyjna w sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł (art.3982 § 1 k.p.c.). Zaskarżonym zaś wyrokiem Sąd Okrę- gowy oddalił apelację powoda wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Opolu, przy czym przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji były skierowane przeciwko Prezydentowi Miasta O. roszczenia powoda o uchylenie kary dyscyplinarnej w po- staci przeniesienia na niższe stanowisko służbowe oraz o wynagrodzenie w kwocie 3.480 zł. Uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia w części dotyczącej wynagro- dzenia wynosiła 3.480 zł, Sąd Okręgowy stwierdził z tego powodu niedopuszczal- ność w tej części skargi kasacyjnej. Ponadto Sąd Okręgowy miał na uwadze, iż po- wód w skardze kasacyjnej wadliwie określił stronę pozwaną. Powód jako stronę po- zwaną wskazał Gminę O. reprezentowaną przez Prezydenta Miasta O. Tymczasem w toczącym się postępowaniu po stronie pozwanej występował Prezydent miasta O. Wadliwe określenie strony pozwanej stanowi o niedopuszczalności skargi. W ocenie Sądu Okręgowego skarga nie spełnia także wymogów przewidzianych w art. 3984 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Nie wskazuje ona bowiem, czy wyrok został zaskarżony w całości, czy w części, a wniosek o uchylenie wyroku nie wskazuje wyraźnie zakresu żądane- go uchylenia. Wadliwe jest także to, że skarżący nie uzasadnił wskazanej podstawy dotyczącej naruszenia przepisów postępowania: art.130 § 1 k.p.c. oraz art. 477 k.p.c. w związku z art.194 § 1 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie wskazując na naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c. Skarżący podkreślił, że nie kwestionuje stanowiska Sądu Okręgowego w części odnoszącej się do wartości przedmiotu zaskarżenia. Kwestionuje on natomiast zasadność odrzucenia skargi z innych przyczyn. Według wnoszącego zażalenie skarga kasacyjna spełnia wszystkie wymogi określone w art. 3984 § 1 k.p.c. Jeżeli chodzi o kwestię wadliwego oznacze- nia w skardze strony pozwanej, to w ocenie wnoszącego zażalenie Sąd powinien wezwać go do usunięcia tej wadliwości w trybie przewidzianym przez przepisy Ko- deksu postępowania cywilnego dla usuwania braków formalnych pisma proceso- wego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 Wymagania, jakie winna spełniać skarga kasacyjna - w świetle art. 3984 § 1 § 2 k. p. c. - można podzielić na dwie grupy. Stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma proceso- wego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Stosownie zaś do § 1 art. 3984 k.p.c. skarga po- winna zawierać 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskaza- niem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasa- cyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Tylko wymagania z art. 3984 § 1 k.p.c. stanowią o istocie skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka prawnego, niespełnienie ich - stosownie do utrwalonego orzecznictwa (por. postanowienie z 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 51; por. też postanowienie z 22 marca 2001 r., V CZ 131/01, OSNC 2001 nr 10, poz. 156; postanowienie z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001 nr 3, poz. 52; postanowienie z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11; postanowienie z 11 maja 2001 r., III CZ 28/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 12; postanowienie z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22; postanowienie z 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 nr 10, poz. 157; postanowienie z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002 nr 5, poz. 71; postanowienie z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 nr 4, poz. 56) - powoduje odrzucenie skargi bez wzywania do jej uzu- pełnienia w trybie przewidzianym dla uzupełniania braków formalnych pisma proce- sowego. Skarga kasacyjna powoda zawiera co prawda oznaczenie orzeczenia, od któ- rego jest wniesiona. Brak jest jednak wskazania, czy orzeczenie to jest skarżone w całości, czy też w części (art. 3984 § 1 pkt 1 k. p. c.). Ponadto skarżący nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż nie oznaczył we wniosku o uchylenie skarżonego orzeczenia zakresu żądanego uchylenia. Wobec tego Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił skargę powoda jako niespełniającą wymagań określo- nych w art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k. p. c. Stanowiło to wystarczającą przesłankę stwierdzenia bezzasadności zażalenia, chociaż niektóre z podniesionych przez żalącego się zarzutów są trafne. Tak więc wadliwe oznaczenie przez powoda strony pozwanej dotyczy braków formalnych pisma procesowego, to jest takich, które zgodnie z art. 398 6 § 1 k.p.c. 4 podlegają trybowi naprawczemu, polegającemu na wezwaniu przewodniczącego w sądzie drugiej instancji do ich usunięcia w terminie tygodniowym pod rygorem odrzu- cenia skargi. Budzi także zastrzeżenia stwierdzenie przez Sąd Okręgowy braku uzasadnie- nia podstawy skargi kasacyjnej tylko z tego powodu, że uzasadnienie to jest nazbyt lakoniczne albo merytorycznie niezasadne. Tymczasem w ramach - określonej w art. 3986 § 2 k.p.c. - kontroli zachowania wymagań formalnych skargi kasacyjnej nie podlega ocenie merytoryczna wartość formalnie przedstawionych poszczególnych składników skargi kasacyjnej. Można także zauważyć, że do niniejszej skargi kasacyjnej nie miał zastoso- wania art. 3982 § 1 k.p.c. określający niedopuszczalność skargi kasacyjnej w spra- wach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Rozpatrywana sprawa, ze względu na jej przedmiot, nie na- leży do kategorii spraw o prawa majątkowe w rozumieniu wymienionego przepisu, skoro jej przedmiotem było prawo niemajątkowe i dochodzone łącznie z nim rosz- czenie majątkowe. Pomimo powyższych zastrzeżeń do uzasadnienia zaskarżonego postanowie- nia, jego rozstrzygnięcie wynikające ze stwierdzenia niezachowania w skardze kasa- cyjnej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. odpowiada prawu (art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3986 § 2 k.p.c.). ========================================