Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2026r. Sąd Rejonowy w Suwałkach na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 1 kpc zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia skargi konstytucyjnej o zbadanie zgodności art. 41 ustawy z dnia 1 grudnia 2022r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz. U. poz. 2666) z art. 2,32 i 60 Konstytucji RP, prowadzonej przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygn. K8/25.
W uzasadnieniu wskazał, że powodowie Z. K. i C. C. (1) w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Komendantowi Miejskiemu Policji w J. domagali się zasądzenia na swoją rzecz kwot 1.057,66 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt siedem złotych i 66/100) Z. K. i 1.075 zł (jeden tysiąc siedemdziesiąt pięć złotych) C. C. (1) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, tytułem wyrównania uposażenia zasadniczego oraz dodatku z tytułu wysługi lat w związku z podwyższeniem, w oparciu o art. 9 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 15 grudnia 2022r. ustawy budżetowej na 2023r. (Dz. U. z 2023r. poz. 256) kwoty bazowej w 2023r. i na podstawie załącznika do rozporządzenia MSWiA z dnia 28 lutego 2023r. (Dz. U. poz. 385) – tabela grup zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów oraz odpowiadających im stawek uposażenia zasadniczego wyrażonych w postaci mnożników kwoty bazowej za okres pozostawania w służbie w 2023r.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 27 stycznia 2026r. Sąd Rejonowy w Suwałkach uwzględnił ich roszczenia w całości. Pozwany Skarb Państwa - Komendant Miejski Policji w J. w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od nakazów zapłaty zaskarżając je w całości. Wniósł o oddalenie powództw jako bezpodstawnych.
Zawieszając postępowanie w sprawie Sąd Rejonowy wskazał, że ze względu na naturę pytań do Trybunału Konstytucyjnego oraz (...) zawieszenie postępowania cywilnego na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 1 kpc powinno być zasadą. Do zawieszenia postępowania cywilnego ze względu na postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym może dojść w przypadku, w którym sąd prowadzący postępowanie wystąpił z pytaniem prawnym co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą (art. 193 Konstytucji RP) oraz w przypadku, w którym z pytaniem w formie wniosku lub skargi konstytucyjnej wystąpił inny podmiot. Powołał się w tej kwestii na komentatorów kodeksu postępowania cywilnego. Podniósł więc że Związek Zawodowy (...) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności całości art. 41 ustawy z dnia 1 grudnia 2022r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz. U. 2022r. poz. 2666) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 60 Konstytucji RP i stwierdzenie, że przepis ten jest niezgodny z wszystkimi wskazanymi przepisami Konstytucji. Trybunał prowadzi sprawę za sygn. akt K 8/25 i rozważania Trybunału będą kluczowe w niniejszej sprawie albowiem powództwo w tej sprawie oparte jest właśnie m. in. na zarzucie niekonstytucyjności art. 41 ust. 1 - 3 ustawy budżetowej na rok 2023 z Konstytucją RP.
Zażalenie na to postanowienie wniosły powódki. Zarzuciły temu postanowieniu naruszenie przepisu art. 177 § 1 pkt 3 1 kpc w zw. z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 listopada 2016r. o organizacji i postępowaniu przez Trybunałem Konstytucyjnym (t.j. Dz. U. z 2029 poz. 2393) w zw. z art. 41 ust. 1 – 3 ustawy okołobudżetowej na 2023r. poprzez ich wadliwe zastosowanie i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przez Trybunałem Konstytucyjnym sygn. akt K 8/25, w sytuacji, kiedy wskazana przesłanka zawieszenia ma charakter fakultatywny, a przepisy poddane ocenie Trybunału Konstytucyjnego zostały zawarte w akcie, który utracił już moc obowiązującą, a zatem zachodzi obligatoryjna przesłanka do umorzenia sprawy przez Trybunał.
W związku z tym wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.
Wskazały, że ustawa okołobudżetowa na 2023r., w której został zamieszczony art. 41 ust. 1 – 3 była aktem epizodycznym i utraciła moc obowiązywania z dniem 31 grudnia 2023r. Sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym, na którą powołuje się Sąd w zaskarżonym postanowieniu o sygn. K 8/25, została zainicjowana przez Związek Zawodowy (...), a zatem nie jest indywidualną skargą konstytucyjną. Sprawa zatem K 8/25 ulegnie umorzeniu. Art. 59 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy o organizacji i postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym stanowi, że Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez trybunał, z zastrzeżeniem sytuacji, jeżeli wydanie orzeczenia w postępowaniu zainicjowanym skargą konstytucyjną jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw.
W przypadku więc utraty mocy obowiązującej aktu poddanego kontroli w dacie orzekania przez Trybunał i wobec sytuacji, że skarga nie pochodzi od osoby indywidualnej, Trybunał Konstytucyjny sprawę umarza, wydając w tym względzie postanowienie.
Powołały się w tym względzie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2025r. sygn. akt Tw 5/24 o umorzeniu postępowania z wniosku Zarządu Głównego (...) Związku Zawodowego (...) dotyczącego kontroli art. 41 ustawy z Konstytucją RP.
Zawieszenie zatem postępowania w ich sprawie przedłuży postępowanie w czasie i nie przyniesie rozwiązania merytorycznego dla toczącego się postępowania.
Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie zażalenia, popierając w całości stanowisko Sądu i wskazując, że nie wiadomo jak orzeknie Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 8/25.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione.
Słuszne jest mianowicie stanowisko powódek, że ustawa okołobudżetowa na 2023r., w której został zamieszczony art. 41 ust. 1 – 3 była aktem epizodycznym i utraciła moc obowiązywania z dniem 31 grudnia 2023r. Sprawa też zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym, na którą powołuje się Sąd w zaskarżonym postanowieniu o sygn. K 8/25, została zainicjowana przez Związek Zawodowy (...), a zatem nie jest indywidualną skargą konstytucyjną.
W tym więc stanie przeczy Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W pełni to uzasadnia powołane przez powódki postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2025r. sygn. akt Tw 5/24 o umorzeniu postępowania z wniosku (...) (...) Związku Zawodowego (...) dotyczącego kontroli art. 41 ustawy z Konstytucją RP. Czytamy w tym postanowieniu , że Trybunał na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016r o organizacji i trybie postępowania przez Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019r. poz. 2393; dalej: OrgTKU) wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3- 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek spełnia wymagania przewidziane w art. 191 ust. 2 Konstytucji oraz przepisach OrgTKU. Ponadto wstępne rozpoznanie zapobiega nadaniu dalszego biegu wnioskowi m.in. w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym podlegałoby umorzeniu z powodu utraty przez akt normatywny w zakwestionowanym zakresie mocy obowiązującej przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał (art. 59 ust. 1 pkt 4 OrgTKU).
Wnioskodawca zakwestionował art. 41 ustawy z dnia 1 grudnia 2022r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz. U. poz. 2666), a przepis ten nie obowiązywał w momencie rozpatrywania wniosku, gdyż wygasł z mocy prawa z dniem 31 grudnia 2023r. W sprawie zachodzi zatem przewidziana w art. 59 ust. 1 pkt 4 OrgTKU okoliczność utraty mocy obowiązującej przedmiotu kontroli, skutkująca koniecznością umorzenia postępowania. Nie znajduje przy tym zastosowania przesłanka warunkująca zasadność badania konstytucyjności nieobowiązującego aktu normatywnego określona w art. 59 ust. 3 OrgTKU (przypadku, w których wydanie orzeczenia jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw), dotyczy ona bowiem jedynie postępowania zainicjowanego skargą konstytucyjną.
Oczywiście wskazać należy, że skargą kasacyjną zgodnie z art. 398 1 § 1 kpc można wnieść tylko od wydanego przez Sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowanie kończących postępowanie w sprawie (z ograniczeniem wynikającym z art. 398 2 kpc).
Mając zatem powyższe na uwadze postanowienie Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 13 kwietnia 2026r. podlegało uchyleniu,. Stad tak należało orzec na mocy art. 397 § 3 kpc w zw. z art. 386 § 1 kpc.
sędzia Piotr Witkowski