Sygn. akt VPz 29/13
Dnia 17 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Wilga
po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 roku w Legnicy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa M. S.
przeciwko G. B.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Głogowie
z dnia 9 kwietnia 2013 roku
sygn. akt IV P 275/12
postanawia:
- zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, iż zwolnić pozwaną G. B. od opłaty sądowej od sprzeciwu.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Głogowie oddalił wniosek pozwanej G. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty od sprzeciwu.
W uzasadnieniu wskazał, iż z przedłożonego przez pozwaną zaświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wynika, że utrzymuje się ona z emerytury, którą otrzymuje z ZUS w wysokości 882, 37 zł netto. Innych dochodów i źródeł utrzymania ani majątku nie posiada. Trudno zatem uznać, zdaniem Sądu Rejonowego, że pozwana nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych.
Postanowienie powyższe zaskarżyła zażaleniem pozwana domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów. Argumentowała, iż z powodu utraty płynności finansowej nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest osobą samotną. Nie ma wsparcia finansowego. Posiada niskie dochody. Każde dodatkowe koszty powodują niebezpieczeństwo nieopłacenia mieszkania i należności za prąd. Wskutek skumulowania się dużej ilości negatywnych spraw zmuszona jest korzystać z pomocy psychiatrycznej.
Sąd Okręgowy zważył:
Sąd I instancji nie zakwestionował złożonego przez pozwaną oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania pozwanej. Wynika z niego, iż pozwana pozostaje w jednoosobowym gospodarstwie domowym. Nie ma żadnych oszczędności i wartościowych przedmiotów, a utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości netto 882, 37 zł. Dochody pozwanej są bardzo niskie. Muszą wystarczyć na utrzymanie mieszkania i samej pozwanej. Wysokość tych dochodów nie pozwala, w przekonaniu Sądu Okręgowego - uiścić pozwanej bez uszczerbku dla jej koniecznego utrzymania opłaty od sprzeciwu w wysokości 193 zł. Musiałoby się to wiązać jak trafnie podniosła w zażaleniu z koniecznością nieuiszczenia innych obowiązkowych, a związanych z utrzymaniem mieszkania świadczeń.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie i zwolnił pozwaną od obowiązku uiszczenia opłaty od sprzeciwu (art. 397 §2 w zw. z art. 386 §1 kpc).