VII Pa 73/13

Wygrał pozwany
Sąd Okręgowy we Wrocławiu — VII Wydział Pracy
SO28 marca 2013·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieWynagrodzenieCzas pracy
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła powództwa pracownika przeciwko pracodawcy (bankowi) o sprostowanie świadectwa pracy oraz o zapłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. W toku postępowania ustalono, że pracodawca wypowiedział powodowi umowę o pracę, a w piśmie wypowiadającym wskazał, że we wrześniu 2011 r. pracownik wykorzysta 22 dni urlopu wypoczynkowego. Powód przebywał jednak we wrześniu na zwolnieniu lekarskim, co spowodowało automatyczne przesunięcie urlopu na październik. Pracodawca zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy w październiku pod warunkiem wcześniejszego wykorzystania urlopu, a powód nie kontaktował się z pracodawcą po chorobie. Sądy uznały, że urlop został wykorzystany w październiku, a informacja w świadectwie pracy była prawdziwa. Sąd Okręgowy podkreślił, że zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy jest wyłączną kompetencją pracodawcy, a pracownik zaakceptował warunek wykorzystania urlopu. Apelacja powoda została oddalona jako bezzasadna, a powód obciążono kosztami postępowania odwoławczego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Automatyczne przesunięcie urlopu wypoczynkowego w przypadku choroby pracownika (art. 167(1) k.p.)
  • ·Warunkowe zwolnienie pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia a wykorzystanie urlopu
  • ·Sprostowanie świadectwa pracy i prawo do ekwiwalentu za urlop
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Dnia 28 marca 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy

w składzie następującym:

Przewodniczący SSA w SO Ryszard Kozłowski (ref.)

S ę d z i o w i e: SSO Bożenna Kaczorowska

SSA w SO Krystyna Dereń-Szydłowska

Protokolant : Małgorzata Miodońska

po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie

sprawy z powództwa P. M.

przeciwko (...) BANK SA we W.

o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop

na skutek apelacji powoda P. M.

od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt X P 1302/11

I. oddala apelację,

II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 960 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20.11.2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w sprawie z powództwa P. M. przeciwko (...) Bank SA we W. o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop oddalił powództwo.

Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego – który Sąd Okręgowy przyjął za własny uznał, że informacje podane w świadectwie pracy wydanym przez pozwaną były prawdziwe i prawidłowe. Strona pozwana w piśmie wypowiadającym powodowi umowę o pracę zamieściła informację o wykorzystaniu w okresie wypowiedzenia, w miesiącu wrześniu 2011r. urlopu wypoczynkowego w ilości 22 dni. Informację tę przyjął i zaakceptował powód, który zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r. Zgoda na zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r. była warunkowa i uzależniona od wcześniejszego wykorzystania urlopu wypoczynkowego przez powoda. Fakt przebywania przez powoda w miesiącu wrześniu na zwolnieniu lekarskim powodował automatyczne przesunięcie urlopu wypoczynkowego na miesiąc październik 2011r. o czym powód nie chciał wiedzieć nie kontaktując się po swojej chorobie z pracodawcą. Pracodawca wobec milczenia powoda uznał, że wypełnia on polecenie pracodawcy sformułowane w piśmie wypowiadającym i wykorzystuje udzielony urlop wypoczynkowy.

Dlatego Sąd Rejonowy uznał, że w okresie wypowiedzenia w miesiącu październiku 2011r. powód wykorzystał urlop wypoczynkowy w ilości 22 dni i zamieszczona w świadectwie pracy informacja jest prawdziwa. Wobec czego roszczenie powoda o zmianę treści świadectwa pracy i wynikające z tego dalsze roszczenie o zapłatę ekwiwalentu pieniężnego za 22 dni urlopu oddalił.

Od powyższego wyroku apelację wniósł powód.

Powyższemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego a to przepisu art. 167 1 kp, 353 1 kc w zw. z art. 300 kp i art. 8 kc a także naruszenie przepisów postępowania – art. 233 kpc.

Wobec powyższego wniósł o zmianę wyroku poprzez zobowiązanie pozwanej do dokonania sprostowania świadectwa pracy i zasądzenie kwoty 15.500 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, ewentualnie jego uchylenie z przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Twierdził, że urlop wypoczynkowy nie uległ automatycznemu przesunięciu na okres miesiąca października gdyż pracodawca w miesiącu tym urlopu mu nie udzielił ani też nie uzyskał jego zgody na uchylenie porozumienia dotyczącego zwolnienia pracodawcy z obowiązku świadczenia pracy w miesiącu październiku 2011r.

Strona pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje.

Zarzuty i argumenty apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego którym oddalono powództwo powoda o sprostowanie świadectwa pracy i ekwiwalent za urlop jest wadliwe i narusza przepisy prawa co uzasadniałoby apelację.

Sąd Rejonowy przeprowadził w sprawie właściwe postępowanie dowodowe, poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który ocenił zgodnie z obowiązującymi zasadami, wskazał dowody na których się oparł, wyjaśnił też podstawy prawne wydanego w sprawie wyroku.

Niezasadny zatem okazał się zarzut naruszenia przepisu art. 233 kpc. Dokonana przez Sąd ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego w pełni odpowiada wymogom zawartym w tym przepisie.

Z tych względów Sąd Okręgowy podziela pogląd jak i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku co do tego że pozwany pracodawca zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia umowy o pracę pod warunkiem uprzedniego wykorzystania w naturze przez powoda urlopu wypoczynkowego. Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy przez pracownika, w czasie trwania stosunku pracy jest bowiem wyłączną kompetencją pracodawcy a nie uprawnieniem pracownika. To pracodawca decyduje czy udzieli pracownikowi takiego zwolnienia i na jakich zasadach.

Skoro tak to prawidłowo przyjął Sąd Rejonowy iż udzielony powodowi urlop wypoczynkowy w miesiącu wrześniu 2011r. z powodu choroby powoda uległ automatycznemu przesunięciu w sytuacji gdy w miesiącu październiku strony stosunku pracy zawarły porozumienie o zwolnieniu powoda z obowiązku świadczenia pracy w tym miesiącu.

Taka sytuacja nie mogła stanowić przy tym naruszenia zasad współżycia społecznego poprzez nieuprawnioną wykładnię przepisu art. 167 1 kp.

Wskazuje na to fakt iż dokonane powodowi wypowiedzenie umowy wynikało z przyczyn ekonomicznych i miało na celu ograniczenie kosztów zatrudnienia powoda. Dlatego pozwany wykorzystał swoje uprawnienie wynikające z tego przepisu. To wskazuje że nieracjonalne byłoby bezwarunkowe zwolnienie z pracy. Powód zresztą taki warunek zaakceptował.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 kpc orzekł jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach procesu opiera się o treść przepisu art. 98 kpc i § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.02.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).