I PKN 277/00

Wygrał pozwany
SN9 czerwca 2000·
Wypowiedzenie / zwolnienieInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda wniesioną od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem oddalającym jego roszczenie o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne. Powód jako podstawę wznowienia wskazywał późniejsze wykrycie nowych okoliczności i dowodów (art. 403 § 2 KPC), jednak sąd uznał, że były one znane już w poprzednim postępowaniu. W kasacji powód próbował oprzeć wznowienie na art. 401 pkt 2 KPC, twierdząc, że był nienależycie reprezentowany przez pełnomocnika. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przesłanka nienależytej reprezentacji dotyczy braku właściwej reprezentacji strony przez organy lub przedstawicieli ustawowych, a nie sposobu działania pełnomocnika procesowego. Zarzut niewłaściwego reprezentowania interesów przez adwokata nie stanowi więc podstawy nieważności postępowania ani wznowienia. Kasacja została oddalona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Przesłanki wznowienia postępowania z powodu nowych okoliczności i dowodów (art. 403 § 2 KPC)
  • ·Zakres pojęcia nienależytej reprezentacji jako podstawy nieważności i wznowienia postępowania (art. 401 pkt 2 KPC)
  • ·Rozróżnienie między nienależytą reprezentacją strony a zarzutem niewłaściwego działania pełnomocnika procesowego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 9 czerwca 2000 r. I PKN 277/00 Nienależyta reprezentacja jako podstawa wznowienia postępowania (art. 401 pkt 2 KPC) nie dotyczy sposobu zastępowania strony przez pełnomocnika procesowego. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jadwiga Skibińska-Adamowicz. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2000 r. sprawy z powództwa Piotra W. przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcji Leśnej „A.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. Zakładowi w B. o wznowienie postępowania, na skutek kasacji powoda od postanowienia Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie z dnia 1 lutego 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 1 lutego 2000 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie odrzucił skargę powoda Piotra W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 1998 r. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki-Wy- dział Pracy w Koszalinie zmienił wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Człuchowie z dnia 30 czerwca 1998 r. w ten sposób, że oddalił jego powództwo przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcji Leśnej „A.” Spółce z o. o. w części dotyczącej uznania za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę. Jako podstawę skargi o wznowienie powód wskazał art. 403 § 2 KPC, tj. póź- niejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w po- przednim postępowaniu. Sąd Okręgowy uznał, że wskazane przez powoda środki 2 dowodowe w postaci zeznań świadków nie uzasadniają wznowienia, ponieważ były znane powodowi już w trakcie prawomocnie zakończonego postępowania. Uzyska- nie wiadomości o nowych okolicznościach lub dowodach mających wpływ na wynik sprawy musi być późniejsze w stosunku do poprzednio zakończonego postępowania, co oznacza, że powołanie ich w procesie było niemożliwe. Zdaniem Sądu, przedsta- wione przez powoda okoliczności nie uzasadniają wznowienia postępowania. Jest ono bowiem trybem nadzwyczajnym służącym zmianie prawomocnego orzeczenia wówczas, gdy istnieją szczególne ku temu okoliczności, te jednak w tej sprawie nie występują. Od powyższego postanowienia kasację do Sądu Najwyższego wniósł pełno- mocnik powoda, zarzucając „na podstawie art. 3931 pkt 2 KPC, naruszenie przepi- sów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy , w szczególności przez nie- ustosunkowanie się Sądu do podnoszonego na rozprawie zarzutu nienależytej re- prezentacji”. W uzasadnieniu kasacji podał, że Sąd Okręgowy pominął istotną z punktu widzenia art. 401 pkt 2 KPC okoliczność nienależytej reprezentacji powoda. Pełnomocnik powoda wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie skargi o wznowienie, ewentualnie, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekaza- nie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Powód zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na nieusto- sunkowaniu się Sądu do podnoszonego na rozprawie zarzutu nienależytej reprezen- tacji i próbował wykazać, że brak należytej reprezentacji stanowi podstawę wznowie- nia postępowania. W tym celu powód zwrócił się o uzupełnienie protokołu rozprawy o sformułowanie, że był niewłaściwie reprezentowany przez pełnomocnika adwokata Andrzeja K. Powoływanie się pełnomocnika powoda na art. 401 pkt 2 KPC jako przy- czynę nieważności postępowania uzasadniającą wznowienie jest zdaniem Sądu Najwyższego nieprawidłowe. Przepis ten stanowi, że można żądać wznowienia pos- tępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub pro- cesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów była pozbawiona możliwości działania. Należyta reprezentacja jest zwią- zana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będą- ce osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób 3 ubezwłasnowolnionych. Nie dotyczy natomiast sposobu występowania w charakterze pełnomocnika procesowego. Podniesiony przez powoda zarzut niewłaściwej repre- zentacji należy rozumieć jako nieprawidłowe reprezentowanie jego interesów pole- gające na powiązaniu towarzyskim jego pełnomocnika z kierownikiem strony pozwa- nej. Niezależnie od prawdziwości tego rodzaju sugestii, nie jest to jednak przyczyna nieważności postępowania. Czym innym jest brak należytego umocowania pełno- mocnika, co w przedmiotowej sprawie oczywiście nie miało miejsca, a czym innym (w ocenie powoda) niewłaściwe reprezentowanie jego interesów. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 oddalił kasację. ========================================