uzasadnieniem. Fakt, że wyrok Sądu Okręgowego został wnioskodawcy doręczony w dniu 24 czerwca 1999 r. nie oznacza, że otworzył się termin do złożenia apelacji, doręczenie to bowiem nie nastąpiło na wniosek złożony w oparciu o art. 328 § 1 KPC, lecz jedynie „dla celów informacyjnych”.
Powyższe postanowienie – kończące postępowanie w sprawie – zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając „naruszenie art. 3691 KPC przez niewłaściwe przyjęcie, że termin do wniesienia apelacji upłynął w dniu 1 czerwca 1999 r. oraz na- ruszenie art. 5 KPC poprzez nie pouczenie wnioskodawcy (...), o sposobie i trybie wniesienia apelacji”, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, po uchyleniu również jego postanowienia. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona. Wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 11 maja 1999 r., a fakt, że prawidłowo zawiadomiony wnioskodawca nie był przy tym obecny, nie rodzi skutków prawnych. W myśl bowiem at. 326 § 2 KPC nieobec- ność stron nie wstrzymuje ogłoszenia wyroku. Powoływanie jako podstawy kasacji naruszenia „art. 3691 KPC”, jest co najmniej niezrozumiałe, gdy się zważy, że KPC nie zawiera tak oznaczonego przepisu, natomiast art. 369 § 1 KPC (zakładając, że zarzut dotyczy naruszenia tego przepisu), nie był w sprawie stosowany, skoro wnios- kodawca nie zwracał się do Sądu w terminie określonym w art. 328 § 1 KPC o dorę- czenie mu wyroku z uzasadnieniem. Nie można też poważnie potraktować twierdze- nia, że niepouczenie wnioskodawcy „o trybie i sposobie wniesienia apelacji” naru- szało art. 5 KPC, bowiem kwestie pouczania (udzielenia wskazówek) co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia reguluje art. 327 § 1 KPC, a o naruszeniu tego przepisu mówić nie można.
W sytuacji więc, gdy jedyne zarzuty kasacji okazały się nieuzasadnione, nale- żało orzec jak w postanowieniu po myśli art. 39312 KPC.
========================================