I PKN 367/97

Orzeczenie procesowe
SN3 listopada 1997·
Wypowiedzenie / zwolnieniePrzywrócenie do pracyWynagrodzenie
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odrzucił kasację strony pozwanej w sprawie o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Spór dotyczył głównie kwestii procesowych związanych z odrzuceniem apelacji jako wniesionej po terminie oraz skutków błędnego doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi. SN uznał, że kasacja przysługuje tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem było postanowienie Sądu Wojewódzkiego z 4 lutego 1997 r., oddalające zażalenie na odrzucenie apelacji. Późniejsze ponowne wniesienie apelacji i kolejne postanowienia o jej odrzuceniu nie otwierały nowej drogi kasacyjnej, ponieważ nie kończyły już postępowania międzyinstancyjnego. W konsekwencji kasacja od postanowienia z 16 maja 1997 r. była niedopuszczalna i została odrzucona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność kasacji od postanowienia sądu drugiej instancji
  • ·czy postanowienie wydane po prawomocnym zakończeniu postępowania międzyinstancyjnego kończy postępowanie w sprawie
  • ·skutki procesowe odrzucenia apelacji wniesionej po terminie
  • ·znaczenie błędnego doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi strony
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 3 listopada 1997 r. I PKN 367/97 Postanowienie sądu wydane po prawomocnym zakończeniu postępowania międzyinstancyjnego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (art. 392 § 1 KPC). Przewodniczący SSN: Adam Józefowicz, Sędziowie SN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Walerian Sanetra. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 1997 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Marka Ż. przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżo- wemu „VITABEST” Spółce z o.o. w J. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie na skutek kasacji strony pozwanej od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 16 maja 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d r z u c i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 stycznia 1996 r. odrzucił apelację pozwanego Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "V." Sp. z o.o. w J. od wyroku z dnia 5 listopada 1996 r., uwzględniającego powództwo Marka Ż. o przywrócenie do pracy i zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Sąd uznał, że apelacja została wniesiona po upływie terminu z art. 369 § 1 KPC, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC. Sąd Wojewódzki w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 lutego 1997 r. oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 8 stycznia 1997 r. uznając, że uchybienie Sądu polegające na doręczeniu stronie pozwanej odpisu wyroku z uzasadnieniem, zamiast jej pełnomocnikowi (art. 133 § 2 KPC), nie - 2 - daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, natomiast może być podstawą do wykorzystania przez stronę innych rozwiązań proceduralnych, które wpłyną na skutki prawne zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. Pełnomocnik strony pozwanej nie złożył wówczas wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, ani kasacji, natomiast wystąpił o wydanie mu odpisu prawomocnego wyroku [...], który został doręczony w dniu 24 marca 1997 r. z adno- tacją "odpis wyroku z uzasadnieniem w celach informacyjnych”. W dniu 8 kwietnia 1997 r. pełnomocnik pozwanego złożył ponownie apelację od wyroku Sądu Rejono- wego w Poznaniu z dnia 5 listopada 1996 r., która została odrzucona postanowie- niem Sądu z dnia 9 kwietnia 1997 r. Sąd uznał, że wyrok Sądu Rejonowego z dnia 5 listopada 1996 r. uprawomocnił się i postanowienie Sądu Wojewódzkiego oddalające zażalenie pełnomocnika pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 8 stycznia 1997 r. o odrzuceniu apelacji jest również prawomocne, zatem ponowna apelacja podlega odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC. Z tych samych przyczyn Sąd Wojewódzki w postanowieniu z dnia 16 maja 1997 r. oddalił zażalenie pozwa- nego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9 kwietnia 1997 r. Pełnomocnik strony pozwanej zaskarżył powyższe postanowienie Sądu Wo- jewódzkiego w drodze kasacji i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 385 KPC w związku z art. 397 § 2 KPC, wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu apelacji, złożonej w dniu 7 kwietnia 1997 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 392 § 1 KPC kasacja do Sądu Najwyższego przysługuje stronie od wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończą- cych postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie takim postanowieniem drugiej instancji, które koń- czyło postępowanie było niewątpliwie postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poz- naniu z dnia 4 lutego 1997 r. [...] i tylko od tego postanowienia przysługiwała stronom kasacja. Ponowne złożenie apelacji przez pełnomocnika strony pozwanej i kolejne - 3 - postanowienia Sądów o jej odrzuceniu oraz oddaleniu zażalenia nie miały już wpływu na tok postępowania międzyinstancyjnego w sprawie, które zakończyło się w dniu 4 lutego 1997 r. Postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 16 maja 1997 r. nie jest zatem postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie podlega więc zaskarżeniu w drodze kasacji. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 393 8 §1 i § 2 KPC Sąd Naj- wyższy postanowił, jak wyżej. ========================================