II UZ 122/98

Wygrał pozwany
SN17 listopada 1998·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania Mirosławowi M. renty inwalidzkiej wypadkowej przez ZUS. Po oddaleniu odwołania i kolejnych środków zaskarżenia wnioskodawca próbował wnieść kasację wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd Apelacyjny odrzucił ten wniosek i kasację jako spóźnione. Sąd Najwyższy potwierdził to stanowisko, wskazując, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji ustała w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o swoim ustanowieniu, a nie dopiero w dniu zapoznania się z aktami sprawy. Od tego dnia biegł tygodniowy termin z art. 169 § 1 KPC, który został przekroczony. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu i sama kasacja podlegały odrzuceniu.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia kasacji
  • ·termin tygodniowy na złożenie wniosku o przywrócenie terminu z art. 169 § 1 KPC
  • ·skutki spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu i odrzucenie kasacji
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 17 listopada 1998 r. II UZ 122/98 Przyczyna uchybienia terminu do złożenia kasacji ustaje w dniu, w któ- rym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu (art. 169 § 1 KPC). Przewodniczący: SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Mirosława M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką wypadkową, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 10 września 1998 r. [... p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w W. decyzją z dnia 14 lutego 1997 r. odmówił Mirosławowi M. prawa do renty inwalidzkiej wypadkowej. Od decyzji organu rentowego wnioskodawca złożył odwołanie, które wyrokiem z dnia 23 lipca 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu oddalił. Wnioskodawca zaskarżył powyższy wyrok apelacją. Postanowieniem z dnia 30 października 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu odrzucił apelację ze względu na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił, pouczając go 2 o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji w ter- minie 7 dni od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Złożony wniosek o przywró- cenie terminu postanowieniem z dnia 16 lutego 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu oddalił ze względu na niespełnienie przesłanek wynikających z treści przepisu art. 168 KPC. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca podniósł zarzuty meryto- ryczne, wnosząc o poddanie go badaniom lekarskim. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił zażalenie uznając, iż błędne przeświadczenie o nieznajomości przepisów nie może być podstawą uwzględnienia zażalenia (postanowienie z dnia 31 marca 1998 r.). Odpis powyższego postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 30 kwiet- nia 1998 r. W dniu 23 czerwca 1998 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wnioskodawcy złożył kasację od powyższego postanowienia Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, podając, że dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem wnioskodawcy z urzędu w dniu 15 czerwca 1998 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku po przeprowadzeniu rozprawy odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia kasacji oraz kasację, stwierdzając w uzasadnieniu, że wniosek został złożony z opóźnieniem (art. 169 § 1 KPC) i jako taki nie może wy- woływać skutków prawnych (postanowienie z dnia 10 września 1998 r.). Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: W świetle ustaleń Sądu Apelacyjnego poczynionych na podstawie twierdzeń ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu, dowiedział się on o swej funkcji w dniu 15 czerwca 1998 r. W tym też dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do zło- żenia kasacji. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji w dniu 23 czerwca 1998 r. jest w tej sytuacji spóźnione w świetle art. 169 § 1 KPC. Przepis ten stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do właściwego sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna ta ustała w dniu 15 czerwca 1998 r. i od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin wskazany w przepisie. 3 Złożenie kasacji i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 23 czerwca 1998 r. jest więc spóźnione, co powoduje - z mocy ustawy - jego odrzuce- nie, stosownie do art. 171 KPC. Ma to i ten skutek, że kasacja do złożenia której termin upłynął w dniu 30 maja 1998 r., jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 393 5 KPC. Fakt, że z aktami sprawy pełnomocnik wnioskodawcy mógł się zapoznać naj- wcześniej w dniu 16 czerwca 1998 r., nie ma prawnego znaczenia, skoro przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu powziął wiado- mość o jego ustanowieniu, to jest w dniu 15 czerwca 1998 r. Z tych względów, podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego, orzeczono jak w sentencji. ========================================