uzasadnienie wyroku zostało podpisane również przez tego sędziego. Nie jest tym-
czasem wątpliwe w świetle wyjaśnień zawartych w aktach sprawy, że wyrok wydany
został przez inny, niż oznaczony w sentencji skład, w miejsce bowiem sędziego
Jerzego A. w składzie uczestniczyła sędzia Alina K.S., która podpisała jedynie sen-
tencję wyroku. Uzasadnienie nie zostało przez nią podpisane.
Z wyjaśnień sędziów wynika, że protokół rozprawy i komparycja wyroku spo-
rządzone zostały wcześniej. Fakt, że zarządzeniem z dnia 27 maja 1997 r. i postano-
wieniem z tej samej daty, sprostowano jako "oczywistą omyłkę" oznaczenia składu w
protokole i sentencji wyroku, nie zmienia stwierdzonego naruszenia prawa skutkują-
cego nieważność postępowania. Sprostowanie w wyroku dotyczyć może niedokład-
ności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek (art. 350
§ 1 KPC). W pojęciu "niedokładności" i "oczywistych omyłek" nie mieści się zmiana
oznaczenia składu Sądu rozpoznającego sprawę, polegająca na wpisaniu innego sę-
dziego. Niedokładność, czy oczywista omyłka dotyczyć może pisowni nazwisk czy
imion, nie jest nią natomiast wpisanie innej osoby w miejsce uwidocznionej w senten-
cji wyroku. W myśl art. 323 KPC wyrok może być wydany jedynie przez sędziów,
przed którymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku, a
sentencja powinna zawierać między innymi wymienienie sędziów orzekających w
sprawie (art. 325 KPC). W sytuacji, gdy w doręczonym odpisie wyroku i uzasadnieniu
figurują inne osoby niż te, które brały udział w ogłoszeniu wyroku stronie, zachodzi
sprzeczność składu sądu z wymienionymi przepisami prawa, skutkująca nieważność
postępowania. Rażące niedbalstwo w oznaczeniu składu sądu nie może podlegać
sprostowaniu w trybie i na zasadach dotyczących niedokładności i oczywistych
omyłek zawartych w art. 350 § 1 KPC, wykracza bowiem poza granice określone tym
przepisem.
Przedstawione okoliczności dają podstawę do stwierdzenia nieważności pos-
tępowania w myśl art. 379 pkt 4 KPC i uwzględnienia kasacji na podstawie art. 39313
§ 1 KPC. Stwierdzenie nieważności postępowania jest niezależne od wpływu tej wa-
dy, niweczącej walor prawny dotychczasowego postępowania, na wynik sprawy. W
takiej sytuacji odpada potrzeba, a nawet możliwość wykazywania związku przyczyno-
wego między nieważnością postępowania a wynikiem sprawy, co powoduje, że Sąd
Najwyższy nie powinien i nie może w ogóle przystępować do merytorycznej kontroli
zakwestionowanego orzeczenia (tak w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5
grudnia 1996 r., I PKN 28/96).
4
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 108 § 2 w związku art.
39319
KPC.
========================================
