II UZ 8/96
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na odrzucenie kasacji wniesionej przez wnioskodawcę w sprawie o wysokość emerytury. Wnioskodawca twierdził, że jako wieloletni ławnik sądowy z wyższym wykształceniem ma prawo samodzielnie wnieść kasację. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska. Wskazał, że zgodnie z art. 465 § 1 KPC kasację mogą wnosić wyłącznie profesjonalni pełnomocnicy, a wyjątki od obowiązku zastępstwa prawnego dotyczą tylko ściśle określonych osób wymienionych w art. 393 § 2 KPC, takich jak adwokat, sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. Ławnik sądowy nie należy do tego kręgu, dlatego nie jest uprawniony do osobistego wniesienia kasacji. W konsekwencji kasacja została prawidłowo odrzucona, a zażalenie oddalone.
- ·dopuszczalność osobistego wniesienia kasacji przez stronę nieobjętą wyjątkiem od przymusu adwokacko-radcowskiego
- ·zakres podmiotowy zwolnienia z obowiązku zastępstwa prawnego przy kasacji
- ·prawidłowość odrzucenia kasacji z przyczyn formalnych