Uzasadnienie przytoczonej podstawy kasacyjnej powinno zawierać podanie,
jakie przepisy procedury zostały naruszone oraz na czym to naruszenie konkretnie
polegało, inaczej bowiem nie jest możliwa merytoryczna ocena zasadności kasacji.
Brak bliższego określenia podstawy kasacyjnej oraz jej uzasadnienia stanowi wadę,
która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 393
3
KPC i wyklucza jej uzupełnianie, czyniąc taką kasację niedopuszczalną (art. 393
5
KPC).
Postępowanie kasacyjne polega na badaniu zasadności podstaw kasacyjnych, którymi
Sąd Najwyższy jest związany (art. 393
11
KPC), a brak takich konkretnych podstaw i ich
uzasadnienia, uniemożliwia kontrolę sądową kasacji i czyni skargę kasacyjną "nie
nadającą się do rozwinięcia postępowania kasacyjnego" (por. uchwała składu siedmiu
sędziów SN z dnia 30 kwietnia 1938 r. - C.III. 314/37 - Zb.O. 38/303 cytowane za
"Apelacja i Kasacja w procesie cywilnym", T. Ereciński, Wyd. Prawnicze 1996 r., s. 190
i nast.).
Skoro art. 393
12
KPC stanowi, że oddalenie kasacji następuje, jeśli nie ma
usprawiedliwionych podstaw, to powyższe oznacza też, że w skardze kasacyjnej muszą
być przytoczone określone ustawą podstawy, które mogą podlegać badaniu co do ich
zasadności, a więc muszą wskazywać konkretne naruszenia - w badanej sprawie - w
zakresie prawa procesowego oraz wykazywać, że to uchybienie "mogło mieć istotny
wpływ na wynik sprawy" (art. 393
1
pkt 2 KPC).
Niewskazanie w sposób wyżej określony podstaw kasacji oraz brak ich uza-
sadnienia uniemożliwia rozpoznanie sprawy i badanie zasadności skargi, co pozwala
na przyjęcie, że w swej istocie pismo nie ma cech skargi kasacyjnej i jako takie podlega
odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie nie przytoczono jakie przepisy postępowania
zostały naruszone i na jakim jego etapie, a "uzasadnienie", że polegało to "na
nierozważeniu całości dokumentacji lekarskiej", w żaden sposób nie nadaje się do
merytorycznego badania.
Rozważając powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do stosowania
przepisu art. 393
8
§ 1 KPC i zwrócenia kasacji sądowi drugiej instancji dla usunięcia
braków, stwierdzając, że pismo wnioskodawcy nie ma cech skargi kasacyjnej i jako
takie nie może podlegać uzupełnieniu.
Mając to na uwadze orzeczono jak w postanowieniu, stosownie do art. 393
8
§ 1
zd. 1 KPC.
========================================
