uzasadnienie tego poglądu Sąd Najwyższy podniósł między innymi to, że stanowisko
takie pozwala na rozwiązanie problemów pojawiających się w związku z konstytucyj-
5
ną regułą, w myśl której orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego uznające za nie-
zgodny z Konstytucją przepis, na podstawie którego zostało wydane prawomocne
orzeczenie sądowe, stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Chodzi tu o
przepis art. 190 ust. 4 Konstytucji, który traktuje orzeczenie Trybunału Konstytucyj-
nego jako podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego ro-
dzaju rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych
dla danego postępowania. Skoro może być wzruszone orzeczenie prawomocne wy-
dane przed datą wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, nie można
wymagać, aby w sprawach zawisłych i nierozstrzygniętych do tej daty, sądy stoso-
wały sprzeczne z Konstytucją przepisy. Podobny pogląd wypowiedział Sąd Najwyż-
szy w niepublikowanym dotychczas wyroku z dnia 5 września 2001 r., II UKN 542/00,
stwierdzając, że sąd drugiej instancji, który rozstrzyga sprawę po stwierdzeniu nie-
zgodności przepisu ustawy z Konstytucją, nie może pominąć stanowiska Trybunału
Konstytucyjnego i oddalić apelacji od wyroku, który został wydany przez sąd pierw-
szej instancji na podstawie przepisu niezgodnego z Konstytucją. W kolejnym niepu-
blikowanym dotychczas wyroku z dnia 12 czerwca 2002 r., II UKN 281/01, Sąd Naj-
wyższy zaprezentował stanowisko, że nie jest usprawiedliwioną podstawą kasacji
zarzut zaniechania zastosowania obowiązującego w dacie wyrokowania przepisu
ustawy, który następnie został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z
Konstytucją. Orzecznictwo Sądu Najwyższego co do tego, że przy rozpoznawaniu
środka odwoławczego sądy nie powinny stosować przepisu prawa, który został
uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, jest jednolite. Od
tej linii orzecznictwa Sąd Najwyższy nie odstąpił rozpoznając sprawę dotyczącą ta-
kiego samego stanu faktycznego - zawieszenia emerytury wojskowej w 1999 r. W
niepublikowanym jeszcze wyroku z dnia 12 czerwca 2002 r., II UKN 419/01, Sąd
Najwyższy przyjął tezę, że po ogłoszeniu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego
uznającego przepis za niezgodny z Konstytucją przepis ten nie może być stosowany
przez sądy i inne organy. Kasacja w niniejszej sprawie nie dostarczyła żadnych ar-
gumentów do przyjęcia odmiennego stanowiska.
Rozpoznając sprawę w granicach kasacji Sąd Najwyższy uznał, że nie ma ona
usprawiedliwionych podstaw. Sąd Apelacyjny dokonał prawidłowej wykładni art. 190
ust. 3 Konstytucji i prawidłowo zastosował przepis art. 40 ustawy o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 1999 r. Z tych
przyczyn kasacja podlega oddaleniu na podstawie art. 39312
KPC.
6
========================================
