Kodex AI

I PKN 590/01

Wygrał powód
SN19 września 2002·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła nauczyciela akademickiego, którego uczelnia uznała za zwolnionego z mocy prawa na podstawie art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, twierdząc, że złożył nieprawdziwe oświadczenie o charakterze zatrudnienia w innej uczelni. Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanej uczelni i potwierdził, że wygaśnięcie stosunku pracy może nastąpić tylko wtedy, gdy mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów istniejących w chwili mianowania. Oświadczenie powoda złożone ponad dwa lata po mianowaniu nie mogło być uznane za dokument, na podstawie którego dokonano mianowania. SN podkreślił też, że zasada autonomii uczelni nie pozwala na rozszerzającą wykładnię przepisów ograniczających ochronę trwałości stosunku pracy mianowanego nauczyciela akademickiego. W konsekwencji utrzymano w mocy rozstrzygnięcie korzystne dla powoda, który otrzymał odszkodowanie zamiast przywrócenia do pracy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Czy oświadczenie złożone po mianowaniu może być uznane za fałszywy dokument stanowiący podstawę mianowania.
  • ·Zakres zastosowania art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy o szkolnictwie wyższym dotyczącego wygaśnięcia stosunku pracy mianowanego nauczyciela akademickiego.
  • ·Czy autonomia uczelni pozwala na rozszerzającą wykładnię przepisów o wygaśnięciu stosunku pracy.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie wyroku z dnia 24 marca 1999 r., I PKN 635/98, OSNAPiUS 2000 nr 10, poz. 384; OSP 2001 nr 6, poz. 97 z glosą P. Kucharskiego). Należy jednak uznać, że zasada autonomii szkół wyższych odnosi się do pozycji szkoły wyższej w państwie i zakresu kompetencji co do samodzielnego określenia zasad ich funkcjonowania. Autonomia szkoły wyższej dotyczy więc także ustalania określonych elementów sta- tusu prawnego zatrudnianych pracowników. Nie można natomiast mówić, że auto- nomia szkoły wyższej ma bezpośredni wpływ na zakres i konstrukcję roszczeń przy- sługujących pracownikom szkoły wyższej. Autonomia wyższej uczelni nie może więc oznaczać swobody w kształtowaniu zasad rozwiązywania stosunków pracy, określo- nych w poszczególnych przepisach prawa. Nie może więc prowadzić do modyfikacji jednoznacznych w swej treści przepisów, zwłaszcza dotyczących zwiększonej 7 ochrony trwałości stosunków pracy, przez ich rozszerzającą wykładnię. Skoro więc art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy o szkolnictwie wyższym jednoznacznie stanowi, że prze- słanką stwierdzenia wygaśnięcia stosunku pracy z mianowania może być tylko usta- lenie, że mianowanie nastąpiło na podstawie fałszywego dokumentu, to uwzględnie- nie zasady autonomii uczelni nie może prowadzić do wniosku, iż wygaśnięcie sto- sunku pracy z mianowania można też stwierdzić w razie ustalenia, że pracownik już po dokonaniu mianowania złożył w formie pisemnej nieprawdziwe oświadczenie. Z tych względów kasacja strony pozwanej podlegała oddaleniu na podstawie art. 39312 k.p.c. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026