Kodex AI

II UKN 547/00

Wygrał pozwany
SN5 września 2001·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła wniosku o podwyższenie renty wypadkowej po wypadku przy pracy z 11 czerwca 1992 r. Wnioskodawca twierdził, że następstwa urazu spowodowały u niego całkowitą niezdolność do pracy. ZUS i sądy meriti uznały jednak, że całkowita niezdolność do pracy wynika z ogólnego stanu zdrowia i schorzeń niezwiązanych z wypadkiem, a sam wypadek powoduje jedynie ograniczenia odpowiadające częściowej niezdolności do pracy. W postępowaniu przeprowadzono kilka opinii biegłych, które nie potwierdziły związku między wypadkiem a całkowitą niezdolnością do pracy. W kasacji zarzucono m.in. naruszenie art. 286 i 271 KPC przez niewezwanie biegłych na rozprawę. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wskazując, że wezwanie biegłych do ustnych wyjaśnień jest uprawnieniem sądu, a nie obowiązkiem, zwłaszcza gdy strona nie zgłaszała zastrzeżeń do opinii pisemnej. Podkreślono też, że zarzuty kasacyjne muszą precyzyjnie wskazywać naruszenie prawa i jego wpływ na wynik sprawy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Ocena związku między wypadkiem przy pracy a całkowitą niezdolnością do pracy przy ustalaniu wysokości renty wypadkowej
  • ·Zakres zastosowania art. 286 KPC: czy sąd ma obowiązek wzywać biegłych na rozprawę do ustnych wyjaśnień
  • ·Wymogi formalne i merytoryczne kasacji, w tym konieczność wykazania wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie podnoszonej podstawy kasacyjnej przez wskazanie nie tylko, które 5 przepisy zostały naruszone, lecz także na czym to naruszenie polegało oraz jaki mo- gło mieć ono wpływ na wynik sprawy. Zarzuty kasacyjne powinny być przedstawione tak szczegółowo, aby Sąd Najwyższy miał w nich, bez poszukiwań w aktach sprawy, omówienie wytkniętej wady. Sąd Najwyższy nie może wdawać się w dociekanie zasadności zarzutów skargi kasacyjnej, która nie wskazuje wyraźnie na czym miało polegać nie wypełnienie przez Sąd drugiej instancji właściwych mu zadań. Bez wskazania, iż podane w kasacji przepisy proceduralne nie tylko zostały naruszone, ale jakie to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy ocena zasadności kasacji jest praktycznie niemożliwa . W rozpoznawanej kasacji, wnoszący ją zarzuca też naruszenie art. 271 KPC nie odnosząc się w ogóle do tego, na czym naruszenie tego przepisu miało polegać oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Ubocznie Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że Sąd Apelacyjny analizując opinię biegłych z Katedry Medycyny Sądowej sprawdził przesłanki, jakimi kierowali się biegli i skontrolował prawidłowość ich rozumowania z uwzględnieniem definicji całkowitej niezdolności do pracy zawartej w art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którą całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła całkowicie zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Jest rzeczą charaktery- styczną, że kasacja nie stawia zarzutu przekroczenia przez Sąd drugiej instancji gra- nicy swobodnej oceny dowodów określonej art. 233 KPC. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy uznał, że kasacja nie ma uzasad- nionych podstaw i na mocy art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026