II UKN 520/98
Sprawa dotyczyła odmowy przez ZUS przyznania jednorazowego odszkodowania i renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy. Sąd Wojewódzki uznał zdarzenie z 8 maja 1996 r. za wypadek przy pracy, ale oddalił żądanie świadczeń, ponieważ stwierdził, że wnioskodawca był nietrzeźwy i w znacznym stopniu przyczynił się do wypadku. Sąd Apelacyjny podzielił te ustalenia i oddalił apelację. W kasacji wnioskodawca zarzucił błędne zastosowanie art. 8 ust. 2 ustawy wypadkowej oraz naruszenie art. 382 KPC. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wskazując, że skarżący w istocie kwestionował ustalenia faktyczne, a nie wykazał naruszenia prawa materialnego. Podkreślono też, że zarzut z art. 382 KPC był niezasadny, bo sąd drugiej instancji nie pominął materiału dowodowego ani nie zignorował wyników własnego postępowania dowodowego. Ostatecznie kasacja została oddalona.
- ·Ocena, czy zdarzenie stanowiło wypadek przy pracy
- ·Wpływ nietrzeźwości poszkodowanego i znacznego przyczynienia się do wypadku na prawo do świadczeń
- ·Granice zarzutu kasacyjnego dotyczącego art. 382 KPC i obowiązek uwzględnienia całego materiału dowodowego przez sąd drugiej instancji
- ·Niedopuszczalność zastępowania zarzutu naruszenia prawa materialnego kwestionowaniem ustaleń faktycznych