uzasadnienie skarga kasacyjna powołuje okoliczności, które nie były przedmiotem ustaleń Sądu drugiej instancji i wobec tego, z uwagi na to, że ustalenia te (zarówno w znaczeniu pozytywnym jak i negatywnym, tj. braku ustalenia określonych okoliczno- ści) są dla Sąd Najwyższego miarodajne (w braku stosownego, skutecznego kasa- cyjnego zarzutu naruszenia przepisów postępowania), okoliczności te nie mogły zo- stać uwzględnione w postępowaniu kasacyjnym. Niezależnie od tego, mając na uwa- dze wyjątkowość regulacji ustanowionej w art. 8 KP, Sąd Najwyższy jest zdania, że jego zastosowanie w niniejszej sprawie byłoby bezzasadne, zwłaszcza, że w uza- sadnieniu kasacji zachowania strony pozwanej sprzecznego ze społeczno-gospodar- czym przeznaczeniem prawa upatruje się w pozornej likwidacji stanowiska powoda (co jest oparte na nieporozumieniu, bo skoro likwidacja była jakoby pozorna, to wo- bec tego wypowiedzenie było sprzeczne z prawem, a więc stanowiło naruszenia prawa, a nie nadużycie prawa, którego dotyczy art. 8 KP), jak również nie wskazuje się jakie to konkretnie zasady współżycia społecznego naruszył pracodawca. Z powyżej wskazanych powodów Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39312 KPC, orzekł jak w sentencji wyroku.
========================================