Kodex AI

I PZ 22/05

Orzeczenie procesowe
SN15 grudnia 2005·
Przywrócenie do pracyInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła powództwa o przywrócenie do pracy, jednak przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego nie była merytoryczna ocena zasadności zwolnienia, lecz dopuszczalność i terminowość zażaleń na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Sąd Najwyższy uznał, że takie postanowienie kończy postępowanie w sprawie i co do zasady może być zaskarżone zażaleniem do SN. Jednocześnie wskazał, że w postępowaniu tym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Zażalenie wniesione osobiście przez powódkę było więc niedopuszczalne, a zażalenie wniesione później przez ustanowionego pełnomocnika było spóźnione. Dodatkowo pełnomocnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji oba zażalenia zostały odrzucone. Sąd przyznał też wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem kończy postępowanie w sprawie i podlega zażaleniu do SN
  • ·obowiązek przymusowego zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed SN
  • ·termin do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji
  • ·skutki wniesienia zażalenia osobiście przez stronę oraz po terminie przez pełnomocnika
  • ·brak wniosku o przywrócenie terminu
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnieniem stronie. Powódka otrzymała odpis postanowienia z 4 marca 2005 r. z uzasadnieniem w dniu 12 marca 2005 r. [...]. Tygodniowy termin do wniesienia za- żalenia upłynął 19 marca 2005 r. Powódka wniosła 7 marca 2005 r. zażalenie na po- stanowienie Sądu Okręgowego (wpłynęło ono do Sądu Okręgowego 8 marca 2005 r.), jednakże z uwagi na to, że środek zaskarżenia został złożony osobiście przez powódkę, był on niedopuszczalny i został odrzucony. Natomiast zażalenie ustano- wionego dla powódki pełnomocnika zostało przez niego wniesione w dniu 6 czerwca 2005 r., czyli po ponad dwóch miesiącach po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Zażalenie pełnomocnika powódki jako spóźnione (wniesione po termi- nie) podlegało zatem również odrzuceniu (na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c., art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). W rozpoznawanej sprawie ustanowienie dla powódki pełnomocnika z urzędu nastąpiło już po upływie terminu (z art. 394 § 2 k.p.c.) do wniesienia zażalenia. W takiej sytuacji rozpoznanie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Olszty- nie z dnia 4 marca 2005 r., wniesionego przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd, mogłoby nastąpić wyłącznie w przypadku przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej przez pełnomocnika. Przywrócenie terminu jest jednak możliwe wyłącznie na wniosek strony, a wniosku takiego pełnomocnik nie złożył. Z uwagi na to, że pełnomocnik powódki takiego wniosku o przywrócenie terminu nie złożył, zaś zażalenie zostało wniesione przez niego po upływie terminu do dokonania tej czynności, należało je odrzucić. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy na postawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 370, art. 39821 , art. 394 § 2, art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026